ਯਥਾਯੋਗਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਜੋਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਸਭ ਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਦਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਮृਤਸ੍ਯੇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦਾਨ, ਉਸ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋਗ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਧਾਨਹੇਤੁਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤ੍ਸੁ ਚ ਭਾਰਤ । ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਭਾਰਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨੈਵਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਿਦਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ । ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਿਚ੍ਛਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਕੋ ਹਿ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ । ਅਨੇਨੈਵਾਨੁਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਵੇਂ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਮਪੁਣ੍ਯਂ ਵਾ ਤਥੈਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋऽਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਓਹੀ ਹੈ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਤਦਾ ਚ ਲਭਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ਗਾਂ ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਮ੍
ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ?
ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਰ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹੀਮ੍ । ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥੋਕ੍ਤਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਮਹੀ
ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸੁਣੋ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਕਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨਿਯਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗਾਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਂਚਨਂ ਸਲਿਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਯੋ ਨਿਂਦਤਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ, ਔਰਤਾਂ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਨੈਤੇषਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗਮਨਮੇਵਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਏਵਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਗਾਮਨਡ੍ਵਾਹਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਮਣੀ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਹਰਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਨ ਤੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਾਤਾਰੋ ਯਤ੍ਰ ਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਚੁਪ ਚੁਰਾ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦਾਤਾ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨਰਕੇऽਧਮਾਃ । ਏਵਂ ਯੋਗਂ ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਾਰਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਨਿਕੰਮੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ, ਧਰਮ ਤੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਮਸਤ੍ਯਂ ਵਾ ਅਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯਂ ਸ੍ਵਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਚ ਜਾਂ ਝੂਠ, ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਆਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਛਿਆਲੀਅਾਂ ਚੈਪਟਰ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ । ਨੈਮਿषਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਗੋਤੀਰ੍ਥਂ ਸਿਂਧੁਸਾਗਰਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫਿਰ ਸੁਣੋ, ਤੇ ਨੈਮੀਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੋ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਿੰਧੁ-ਸਾਗਰ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਵੀ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਯਾ ਚੈਵ ਗਂਗਾਸਾਗਰਮੇਵ ਚ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਯੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਗਯਾ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੀ ਮਿਲਾਪ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ—ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਾਪ੍ਯਗ੍ਨਿਕੁਂਡਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀ । ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ
ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਹਨਵੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਗਂਗਾਯਮੁਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਘਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਗਰਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਹ੍ਨਵਿ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੀਸ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਿ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ । ਭੋਗਵਤ੍ਯਥ ਯਾ ਚੈਵ ਵੇਦਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਕੰਬਲ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਭੋਗਵਤੀ ਦਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਦੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਪੂਜਯਂਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯਜਨ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ।
ਯਜਂਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਬਹੁਧਨਾ ਨृਪਾਃ । ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਵਤ੍ਯਧਿਕਂ ਵਿਭੋ । ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤੀਸ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਗਂਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਿਧੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ।
ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਵਾ । ਸੁਹृਦਾਂ ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਵਾ
ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਜਾਂ ਭਗਤ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ।