ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਹੀਨਾਂਗੋ ਹ੍ਯਰੋਗਸ਼੍ਚ ਪਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਾਵਂਤਿ ਰੋਮਕੂਪਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਹਿਨਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਨਿਰੋਗ ਤੇ ਪੰਜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਕੂਪ ਹਨ—
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਨਰਃ । ਜਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗਮੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ ਹੈ—
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ । ਸੋਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਚੰਦ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਗਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ऋषਿਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਃ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਜਾਯਤੇ ਕੁਲੇ । ਅਧਃਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤੁ ਯੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦਃ ਪਿਬੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਲਟਾ ਸਿਰ, ਉੱਪਰ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਪੀਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਨਰਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਹਂ ਵਿਕਰ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕੁਨਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕੱਟ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵਿਹਂਗੈਰੁਪਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣ: ਉਹ ਸੋਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਦੇਹਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਗੁਣ, ਸੋਹਣੀ ਸੁਰਤ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰੀ ਜਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਪੁਨਃ । ਯਾਮੁਨੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਕੂਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਹੈ।
ऋਣਪ੍ਰਮੋਚਨਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ 'ਰਿਣ ਮੁਕਤੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਨृਣੀ ਚ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਜ਼ਾ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਚੁਆਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਤਦ੍ਧृਦਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਚ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਅਨਾਸ਼ਕਫਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ, ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਅਨਾਸ਼ਕਫਲਂ ਵਿਭੋ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ਼੍ਚ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੀਨਾਂਗੋ ਵਿਰੋਗਸ਼੍ਚ ਪਂਚੇਂਦ੍ਰਿਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਸ੍ਤੁ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪੰਜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਠਾਉਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨਿ ਤਾਰਯੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਮਹਾਭਾਗੋਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦਾਨਂ ਵਦਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਅਲ੍ਪੇਨੈਵ ਪ੍ਰਧਾਨੇਨ ਬਹੂਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਸਧਾਰਣ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਧਰਮ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਤੁ ਬਹੁਭਿਃ ਸੁਕृਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਇਹ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਵੀਰ ਯੁਦੁਕ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ । ऋषੀਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪਦਮ-ਜਨਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭੂਮਾਵਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਮੰਡਲ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ; ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਠਾਉਣ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਤੀਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਭਵਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਨਰਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ । ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਪ੍ਰਯਾਗ — ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲੋਭਾਦ੍ਵਾ ਯੇ ਤੁ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ । ਕਥਂ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਕਥਂ ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਵਿਕ੍ਰਯਂ ਸਰ੍ਵਭਾਂਡਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਮਜਾਨਤਃ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਏਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਵੇਚ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਮਾਸਂ ਵਸਂਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਰਹੇ—
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਯਥਾਦਿष੍ਟਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ । ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾऽਹਿਂਸਕਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ, ਅਹਿੰਸਕ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਰਂਭਘਾਤਕਾਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।