ਯਥਾ ਭਗੀਰਥੋ ਰਾਜਾ ਯਥਾ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਯਥਾ ਵੈ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨਦਹਤ੍ ਪੁਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ—
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਤਥਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ; ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣਾਰ੍ਜਿਤਾਮੁਰ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨ । ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਯਥਾ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੀਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਜਗਾਮਾਖਿਲਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਦਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਧਰਮਾਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਵ੍ਰਤ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਮਯੋਕ੍ਤਾਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਯਾਂ ਕਥਾਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਥ । ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤੀਨਾਂ ਨਾਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ — ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਨਾ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿष੍ਣੁਦੇਹਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਏषਾਮਨ੍ਯਤਮਾ ਸਂਗਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਸੁਵ੍ਰਤੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨੁਸ਼੍ਰਵਣਂ ਧਨ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਮ੍ । ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਨਿਪਾਤਾਯ ਨਾਨ੍ਯੋਪਾਯਃ ਕਲੌਯੁਗੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੈ। ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਹਂ ਤਥਾ । ਏਵਂ ਯੋऽਨੁਦਿਨਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਲਾਪਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਖਲੁ ਧਨ੍ਯਾਨਿ ਧਨ੍ਯਸੇਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸੇਵਨਾਦੇਵ ਸੇਵਿਤੋ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਨਾਰਾਯਣੋ ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁਲਸੀ ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸਂਚਯਃ । ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਃ ਸੇਵ੍ਯ ਏਵ ਸਦਾ ਨृਭਿਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੌਦਾ, ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ—ਇਹ ਸਦਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੇਵਨਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹਾਦੇਰਧਿਕਂ ਵਿਦੁਰਗ੍ਰਜਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪਦਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਭਜੇਤਾਨੁਦਿਨਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਵਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਾਤ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਭੋਗਾਦ੍ਧਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਸੁਕृਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿषੇਵੇਤ ਤੀਰ੍ਥਂ ਖਲੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨੇਕ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਕਿਲ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਕਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਨੇਕ ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੁ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਸੂਤ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਸ਼ੇषਾਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸੂਤ ਨਃ ਕਥ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਸੂਤ ਜੀ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਸੂਤ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਹਂਤਾਹਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯੋਪਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੇਕ ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਬਾਰੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸ਼ਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਕਥਿਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪਾਂਡੁਸੂਨਵੇ । ਭਾਰਤੇ ਤੁ ਯਦਾ ਵृਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯੇ ਪृਥਾਸੁਤੇ
ਜੋ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਸੀ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਕੁਂਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ੋਕੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਚਿਂਤਯਂਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਸੀਦ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਏਕਾਦਸ਼ਚਮੂਪਤਿਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸਂਤਪ੍ਯ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਂਚਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੁ ਪਾਂਡਵਾਃ । ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਬਚੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਰਾਜਾਨੋ ਨਿਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ੂਰਮਾਨਿਨਃ
ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ।
ਵਿਨਾ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਿਂ ਭੋਗੈਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨਵਾ । ਧਿਕ੍ਕष੍ਟਮਿਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਿਹ੍ਵਲਤਾਂ ਗਤਃ
ਰਾਜ ਬਿਨਾ, ਸੁਖਾਂ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੀ ਵੈਲ ਹੈ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, 'ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖੀ!' ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋऽਥ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਃ ਕਿਂ ਚਿਤ੍ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਧੋਮੁਖਃ । ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਚਿਂਤਯਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪ ਤੇ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਕਂ ਚਰੇ ਵਿਧਿਨਾ ਯੋਗਂ ਨਿਯਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੇਵ ਵਾ । ਯੇਨਾਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਮੁਚ੍ਯੇ ਮਹਾਪਾਤਕਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਕਿਹੜਾ ਤਰੀਕਾ—ਸਾਧਨਾ, ਯੋਗ ਜਾਂ ਤੀਰਥ—ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਕृष੍ਣਂ ਯੇਨੇਦਂ ਕਾਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਕਿਹੜੇ ਥਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?