ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਫਿਰ ਜਮਦਗਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਸੂਰਿਆਰਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਗੋਦਾਵਰੀਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸੱਤ ਗੋਦਾਵਰੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸੈਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਪਥਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਸਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸੈਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਂਗਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵੇਦਾਨਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਨੀਨ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਃ ਪੁਰਾ
ਤੁੰਗਕ ਅਰਣਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਉਥੇ ਸਾਰਸਵਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਨ੍ਪ੍ਰਣष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਮੁਨੇਰਾਂਗਿਰਸਃ ਸੁਤਃ । ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮੁਤ੍ਤਰੀਯੇषੁ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ੴਕਾਰੇਣ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮ੍ਯਗੁਚ੍ਚਾਰਿਤੇਨ ਹ । ਯੇਨ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਓਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋऽਗ੍ਨਿਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੈਸ੍ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਭृਗੁਂ ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਯਾਜਨਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਭਗਵਾਨृषੀਣਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਧਾਨਂ ਦੇਵਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਖਾਏ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਦਾ ਮੁੜ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਜ੍ਯਭਾਗੇਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਯਾਤਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ, ਘੀ ਦੀ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਤੁਂਗਕਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ । ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
ਉਸ ਤੁੰਗਕ ਅਰਣਿਆ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁਰਖ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਂ ਵਸੇਦ੍ਧੀਰੋ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪੁਨੀਤੇ ਚ ਕੁਲਂ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸੈਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਧਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਮੇਧਾਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਮੇਧਾਵਨ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂਜਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਧਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਿਰੌ ਕਾਲਂਜਰੇ ਨृਪ
ਉਥੇ, ਕਾਲੰਜਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ੁਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯੇਤ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਗਿਰਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਪਾਪਵਿਮੋਚਨੀਮ੍ । ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗੁਹਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਗੁਹਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨृਪ । ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਮਨਾਦੇਵ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਸੇਨ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਃਸ੍ਥਾਨਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਕੋਟੀ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਯਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਤਤ੍ਰ ਕੂਪੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਕ ਕੂਆ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਨਿਵਸਂਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਤਤੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਥੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ,
ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਨਰਃ ਪੂਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਂਗਵੇਰਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪੁਰਾ । ਗਂਗਾਯਾਂ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਾਮ, ਦাশਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ,
ਵਿਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਮੁਂਜਵਟਂ ਗਛੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਜਵਟਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਥਾਂ, ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਨਰਾਧਿਪ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਗਮृषਿਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਿੱਧ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਨਾਗਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਧਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਧਾਰੀ ਸਿੱਧ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਪਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇਨ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਹਰੀ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਕੁੰਡ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਹਨਵੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਾਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਂਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ । ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।