ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਕੁਵਾਰੀ ਦੇ ਘਾਟ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਗੋਕਮਰ੍ਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਗੋਕਰਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਭੂਤਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ਸਮਹੋਰਗਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭੂਤ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ,
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਗਂਧਰ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸ਼ੈਲਾ ਉਪਾਸਂਤੇ ਉਮਾਪਤਿਮ੍
ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਾਨਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪਠਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਯੋਨਿਸਂਕਰਜੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਗਾਥਾ ਵਾ ਗੀਤਿਕਾ ਵਾਣੀ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਨृਪ
ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਦਵਿਜ, ਉਥੇ ਗਾਇਤਰੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਗੀਤ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪਠਤਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੂਪਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਂਵਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਾਪੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਿਤਰੀ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸੰਵਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਦੁਲਭ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਰੂਪਸ੍ਯ ਭਾਗੀ ਭਵਤਿ ਸੁਭਗਸ਼੍ਚਾਭਿਜਾਯਤੇ । ਤਤੋ ਵੇਣਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੇਣਾ ਨਦੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਯੂਰਹਂਸਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਤਤੋ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਮਯੂਰ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਿੱਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ ਹੈ,
ਗਵਾਮਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਯੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਵੇਣਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਗੋਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੇਣਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਸਂਗਮਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥੂਣਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਵਰਦਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਥੰਭ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਕੁਬ੍ਜਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਬਜਵਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ,
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਵੇਣਾ ਜਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੀਲ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੇਣਾ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ,
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਾਤ੍ਰ ਹ੍ਰਦੇ ਚੈਵ ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਨृਪ । ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜੋ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਜੋਤ ਦੀ ਝੀਲ 'ਚ, ਅਤੇ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕੁਵਾਰੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ, ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ਼ਤਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਗਮਨਾਦੇਵ ਤਤ੍ਰ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੀਲ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਰ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਵੇਜ੍ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਨਰਃ । ਸ਼ਰਭਂਗਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮ ਦੀ ਝੀਲ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਰਭੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ,
ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦਂਡਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਦੰਡਕ ਅਰਣਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਸ਼ੁਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਭਂਗਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਾਤਿ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਨਰਃ
ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਫਿਰ ਜਮਦਗਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਸੂਰਿਆਰਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਗੋਦਾਵਰੀਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸੱਤ ਗੋਦਾਵਰੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸੈਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਪਥਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਸਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸੈਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਂਗਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵੇਦਾਨਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਨੀਨ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਃ ਪੁਰਾ
ਤੁੰਗਕ ਅਰਣਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਉਥੇ ਸਾਰਸਵਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਨ੍ਪ੍ਰਣष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਮੁਨੇਰਾਂਗਿਰਸਃ ਸੁਤਃ । ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮੁਤ੍ਤਰੀਯੇषੁ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ੴਕਾਰੇਣ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮ੍ਯਗੁਚ੍ਚਾਰਿਤੇਨ ਹ । ਯੇਨ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਓਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋऽਗ੍ਨਿਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੈਸ੍ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਭृਗੁਂ ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਯਾਜਨਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਭਗਵਾਨृषੀਣਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਧਾਨਂ ਦੇਵਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਖਾਏ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਦਾ ਮੁੜ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਜ੍ਯਭਾਗੇਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਯਾਤਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ, ਘੀ ਦੀ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ।