ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਧਾਰਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਦਿਵੌਕਸਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁਕਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼ਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਮੰਦਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਕ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕੋਟਿਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਦ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸੁਰੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਹृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਮੰਦਬੁਧਿ ਅਸੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ । ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਵਸਵੋਰੁਦ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਅਚਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕੂਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਸਦਾ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੰਦ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਵਿਰਾਜਤੇ ਯਥਾ ਸੋਮ ऋਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਾਤਿਸਮਰਾ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਈਪ੍ਸਿਤਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਲੋਕਾਨੁਪਵਾਸਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਟੇਸ਼ਵਰਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਾਮਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਂ ਦੇਵਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵਾਮਨ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸੇਵੇਤ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਭਰਤ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਮਾਨਵਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਚਂਪਕਾਰਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਚੰਪਕ ਦੇ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਥ ਗੋਵਿਂਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਦੇਖਣਾ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਸਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ (ਆਵਸਥ੍ਯ)। ਮਨੋਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕਨਿਆ ਦੇ ਆਵਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਨੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਦਾਨਮਣ੍ਵਪਿ ਭਾਰਤ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰृषਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਕਨਿਆ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦਾਨ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਠਾਵਾਸਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਨਿਸ਼ਠਾ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੁ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਨਿष੍ਠਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਨਰਾਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਕੂਟਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਦੇਵਕੂਟਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਉੱਚਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਹ੍ਰਦਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਥ ਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੀ।
ਯਤ੍ਰ ਮਾਸਂ ਵਸੇਦ੍ਧੀਰਃ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਾਸੇਨਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਨਿਭ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਚੈਵ ਯੋ ਵਸੇਤ ਮਹਾਹ੍ਰਦਮ੍ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਾਂਸਰੋਵਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਮਭਿਗਮ੍ਯਾਥ ਵੀਰਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸਿਨਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵੀਰ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।