ਮਣਿਨਾਗਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਭੁਂਜਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਮਣਿਨਾਗਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਣਿਨਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਨਾਗ ਵਿਖੇ ਨੈਤਿਕ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦष੍ਟਸ੍ਯਾਸ਼ੀਵਿषੇਣਾਸ੍ਯ ਨ ਵਿषਂ ਕ੍ਰਮਤੇ ਨृਪ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਵਨਂ ਨृਪ । ਅਹਲ੍ਯਾਯਾ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਹੌਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਾਪਾਨਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਜਨਕਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕ ਦਾ ਕੂਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋऽਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਂ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਂਡਕੀਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ,
ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਧਰੁਵ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ,
ਗੁਹ੍ਯਕੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਰ੍ਮਦਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਕਰਮਦਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਿਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਧਾਰਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਦਿਵੌਕਸਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁਕਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼ਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਮੰਦਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਕ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕੋਟਿਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਦ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸੁਰੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਹृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਮੰਦਬੁਧਿ ਅਸੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ । ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਵਸਵੋਰੁਦ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਅਚਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕੂਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਸਦਾ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੰਦ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਵਿਰਾਜਤੇ ਯਥਾ ਸੋਮ ऋਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਾਤਿਸਮਰਾ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਈਪ੍ਸਿਤਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਲੋਕਾਨੁਪਵਾਸਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਟੇਸ਼ਵਰਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਾਮਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਂ ਦੇਵਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵਾਮਨ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸੇਵੇਤ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਭਰਤ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਮਾਨਵਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਚਂਪਕਾਰਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਚੰਪਕ ਦੇ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਥ ਗੋਵਿਂਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਦੇਖਣਾ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।