ਦੌਰ੍ਵਾਸਿਕਂ ਵ੍ਯੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚਂਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਚਿਂਤਾਂਗਦੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦੌਰਵਾਸਿਕਾ, ਵਿਓਮ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਤੀਰਥ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ; ਚਿੰਤਾਂਗਦੇਸ਼ਵਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਇਸ਼ਵਰ।
ਕੇਦਾਰਤੀਰ੍ਥਮੁਗ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਕਾਲਂਜਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਗ੍ਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਕੇਦਾਰ ਤੀਰਥ, ਕਾਲੰਜਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਸਾਰਸਵਤ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ, ਤੇ ਰੁਦਰਕਰਨ ਹ੍ਰਦ ਪਵਿੱਤਰ।
ਕੋਕਿਲਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਮਹਾਲਯਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਗੋਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚੈਵਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੋਕਿਲ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮਹਾ-ਤੀਰਥ, ਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਤੀਰਥ; ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਗੋਪਰੇਖਸ਼ਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ।
ਉਪਸ਼ਾਂਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਰ੍ਕਂ ਚੋਤ੍ਤਰਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਪਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਿਵ, ਤੇ ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮਹਾ-ਤੀਰਥ, ਤੇ ਲੋਕ-ਅਰਕ ਉੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਾਨਂਦਪੁਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਪਾਲ-ਮੋਚਨ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ; ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾ-ਪੂਣ, ਤੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਵੈ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਵਾਰਾਣਸੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾ-ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਤੱਤੀਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਥਿਤਾਨਿ ਸਮਾਸੇਨ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸਂਸ਼ृਣੁ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ- ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਥੇ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਗਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਮਨਾਦੇਵ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਵਟੋ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਥੇ ਅਕਸ਼ੈ ਵਟ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਅਦੂਰੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰਣ੍ਯੋਪਸੇਵਿਤਮ੍ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਭਾਤਮਿਵ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਸਰੋਵਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਵਸਾਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਉਹ ਕਮਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਤੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਤ੍ਰ ਯੂਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ । ਯੂਪਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੂਪ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸ ਯੂਪ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਧੇਨੁਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਕਾਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਤਿਲਧੇਨੁਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਧੇਨੁਕਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸੋਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਚਿਹ੍ਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਥੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕਪਿਲਾ ਸਹਵਤ੍ਸਾ ਵੈ ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਿਚਰਤ੍ਯੁਤਃ । ਸਵਤ੍ਸਾਯਾਃ ਪਦਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਭਾਰਤ
ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅੱਜ ਵੀ ਉਸ ਗਾਂ ਅਤੇ ਵੱਛੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषੂਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪਦੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ਼ੁਭਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਉਹਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਗृਧ੍ਰਵਟਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ । ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਨਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਗਮ੍ਯ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਗ੍ਰਿਧਰਵਟ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਉਥੇ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਭਵੇਚ੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਵ੍ਰਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ । ਇਤਰੇषਾਂ ਤੁ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛੇਤ ਤਤ ਉਦ੍ਯਂਤਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗੀਤਨਾਦਿਤਮ੍ । ਸਾਵਿਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪਦਂ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਉਹ ਉਗਦੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਦ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸੀਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ । ਉਪਾਸ੍ਤਾਹਿ ਭਵੇਤ੍ਸਂਧ੍ਯਾ ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਉਥੇ, ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਉਸ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਨਿਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪੁਰੁषੋ ਯੋਨਿਸਂਕਟਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਯੋਨੀ-ਦਰਵਾਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਯੋਨੀ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣਾਵੁਭੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਗਯਾਯਾਂ ਯੋ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ । ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਲਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ (ਸ਼ੁਕਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯਪ੍ਯੇਕੋ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਯਜੇਤ ਵਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਨੀਲਂ ਵਾ ਵृषਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਇੱਕ ਵੀ ਗਯਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਬਲਦ ਛੱਡੇ, ਤਾਂ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਫਲ੍ਗੁਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਫਲਗੂ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਪृष੍ਠਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਧਰਮਪ੍ਰਸ਼ਠ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਤਤ੍ਰਾਭਿਸਂਗਮ੍ਯ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ । ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਤ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੋਵੇਂ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਾਜਗृਹਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨਿਵ ਮੋਦਤੇ
ਫਿਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾ ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਗ੍ਨਿਪੁਰੁषਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਥੇ, ਯਕਸ਼ਣੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।