ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਧੂਪਂ ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਸਂਭਵਮ੍ । ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਗੋਸ਼ਤਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰਿ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਚ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਵਹ੍ਨਿਨਾ । ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਂ ਭਵੇਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਨ੍ਨਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਹਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਨੈਵੇਦਿਆ ਪਕਾ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਕੀਮਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਾਵਕੇਨਾਥ ਯੋ ਦੀਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਹਰੇਃ । ਦੀਪਲਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਹਰਿ ਲਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਬਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਦੀਵਿਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇਨ ਸਦृਸ਼ੋ ਲੋਕੇ ਵੈष੍ਣਵੋ ਭੁਵਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਚਂਦਨਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਜਾਯਤੇ ਕृਪਾਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਡਵਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਦਇਆ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਢਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ।
ਤੁਲਸੀਦਾਰੁਜਾਤੇਨ ਚਂਦਨੇਨ ਕਲੌ ਹਰਿਮ੍ । ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਮਤੇ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਣੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਹਰਿ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਂਕਲਿਪ੍ਤਾਂਗਃ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਨਮ੍ । ਪੂਜਾਸ਼ਤਦਿਨੈਕਾਹ੍ਨਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਗੋਸ਼ਤਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ 'ਚ ਸੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਵਿਲੇਪਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਚਂਦਨਮ੍ । ਮਂਦਿਰੇ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਲੇਪ ਲਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਚੰਦਨ ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਾष੍ਟਕਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਤ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਕਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਪਿਂਡੇ ਤੁਲਸਿਸਂਭਵਮ੍ । ਦਲਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਪਤ੍ਰੇ ਪਤ੍ਰੇ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਿਕਾ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਸਮੇਤ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪੱਤੇ ਲਈ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਮੂਲਮृਤ੍ਸ੍ਨੈਵ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਾਵਚ੍ਚਾਂਗੇ ਚ ਮृਤ੍ਤਿਕਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਮਿੱਟੀ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੀਯ ਯਾਤੁ ਮਂਜਰ੍ਯਾ ਪੂਜਨਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਃ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮੰਜਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇऽਵਤਿष੍ਠੇਤ ਤੁਲਸੀ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਾਟਿਕਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਤਕਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨੈਵ ਨਾਰਦ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਵਾਟੀਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਅਥਾਨ੍ਯਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀ, ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਨੇ ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵਸੇਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਘਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨਾਯੋਗੋ ਬਂਧੁਸਂਭਵਃ । ਨ ਦੁਃਖਂ ਨ ਭਯਂ ਰੋਗਸ੍ਤੁਲਸੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਖੜੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਨਾ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਬੇਮੁੱਤੀ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਰੋਗ ਹੁੰਦੇ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤੁਲਸੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸਂਨਿਧੌ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰੋਪਣਾਤ੍ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਤੁਲਸੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ; ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਲਾਉਣ ਨਾਲ,
ਤੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾਰੋਪਣੇ ਕृਤੇ । ਉਤ੍ਪਾਦਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਤੁਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਂਤ ਸ਼ਾਂਤਿਕਰੋ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਧਾਮ ਸਦਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਕਈ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਗਂਧਮਾਘ੍ਰਾਯ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ ਮਾਰੁਤਃ । ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਚ ਤਾਃ ਪੂਤਾ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਃ
ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਿਆਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੱਸੋ ਦਿਸਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੁਲਸੀਮੂਲਮृਤ੍ਤਿਕਾ । ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵੋ ਹਰਿਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹਰੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਵਨਜਾ ਛਾਯਾ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਜ । ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਛਾਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਮਂਜਰ੍ਯਾਂ ਵਸਤੇ ਰੁਦ੍ਰਃ ਤੁਲਸੀ ਤੇਨ ਪਾਵਨੀ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਲਸੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਤੁ ਮਾਰ੍ਜਨਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਹृਤਂ ਨਰਕਂ ਚ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤੁਲਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਰਾਖਸ਼ਸ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਗਲਿਤਂ ਤੋਯਂ ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਾਵਹੇਤ੍ । ਗਂਗਾਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਤਧੇਨੁਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਰੋਪਯੇਤ੍ਤੁਲਸੀਂ ਯਦਿ । ਬੀਜਸਂਖ੍ਯਾ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਯੁਗਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਲਗਾਏ, ਹਰ ਇਕ ਬੀਜ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਹ ਉਤਨੇ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਮਯਾ ਤੁ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ਂਕਰਾਰ੍ਥਂ ਹਿਮਾਲਯੇ । ਰੋਪਿਤਾਃ ਸ਼ਤਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਣਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਮਾ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਸੌ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਵਸਰੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਚਾਥ ਰੋਪਯੇਤ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਦਿਵਸੇ ਚੈਵ ਤੁਲਸੀ ਚਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਲਗਾਏ, ਤੁਲਸੀ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਰਿਦ੍ਰ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਾਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕृष੍ਣਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਿਆ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।