ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਨਾਭਿਮਧ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯੇ ਚੈਵ ਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਯਥਾਵਿਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਭਰਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾਭੀ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਵਰਣਾਯਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸੀਪੁਰੀ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਂਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਵਰਣਾ ਅਤੇ ਅਸੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਤ ਸਦਾ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਿਵੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਉਪਾਸਤੇ ਯਂ ਸਤਤਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨੋ ਦੇਵਿ ਯੇ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜਦ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਯਤੋ ਵਸੇਦ੍ਵੈ ਮਰਣਾਂਤਕਮ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਵਿਘ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ । ਤਤੋ ਨੈਵਾਚਰੇਤ੍ਪਾਪਂ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੋ।
ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ; ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਵਿਚ ਹੈ।
ਯੈਃ ਸਮਾਰਾਧਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਜਨ੍ਮਨਿ । ਤੇ ਵਿਦਂਤਿ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਵਿਮੁਕਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਲਿਕਲ੍ਮषਸਂਭੂਤਾ ਯੇषਾਮੁਪਹृਤਾ ਮਤਿਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਵਦਂਤਿ ਚ ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਤੇ ਆਗਲੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਚੇਹ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਕृਤਾਲਯਾਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵਃ ਕਾਲਤਨੁਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕਾਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਦਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੇਵਿਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਮृਤਾਨਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਭੂਯੋ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ । ਯੋਗੀ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਯੋਗੀ ਪਾਪੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ।
ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਨ ਚੈਵ ਗੁਰੁਵਾਦਤਃ । ਮਤਿਰ੍ਨ ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਵਿਮੁਕ੍ਤਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਲੋਕਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਾਓ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਮਲਂ ਲਿਗਮੋਂਕਾਰਂਨਾਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਓੰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪਰਤਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੇਵਿਤਂ ਮੁਨਿਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਂਚਾਯਤਨਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਂਤੂਨਾਮਪਵਰ੍ਗਦਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ, ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਦੇਤਦ੍ਵਿਮਲਂ ਲਿਗਮੋਂਕਾਰਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਗਿਆਨ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਓੰਕਾਰ ਲਿੰਗ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾ ਤਥਾ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਚੈਵਾਪਰਾ ਵਰਾ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਤ੍ਮਂ ਲਿਂਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅਤੀਤ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਟਿਕਾਉਣ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ—ਇਹ ਪੰਜ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰੀਅ ਸਰੂਪ ਹਨ।
ਪਂਚਾਨਾਮਪਿ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ੴਕਾਰਬੋਧਕਂ ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ — ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ — ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਕੱਠੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਜੋ ਓਂ ਦੀ ਸੂਝ ਦਿੰਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮਰੇਦੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਦੇਹਾਂਤੇ ਪਰਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਨਂਦਂ ਵਿਸ਼ਤੇ ਬੁਧਃ
ਇਸ ਅਟੱਲ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਪਰਮ ਜੋਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਾਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਉਪਾਸ੍ਯ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮਾਪੁਰਂਤਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ सिद्ध ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ੴਕਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਤਸ੍ਯ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਗੋਚਰਮ ਦੀ ਮਾਪ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੋਂਕਾਰਂਕਂਦਰ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਕ੍ਰਿੱਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਉੱਤਮ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਕੰਦਰਪੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਹਨ।
ਏਤਾਨਿ ਗੁਹ੍ਯਲਿਂਗਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹ ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋਰਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇਹ ਗੁਪਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਹਸ੍ਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਂਤਿਕਮ੍
ਕ੍ਰਿੱਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ; ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਹਂਤੁਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ । ਤੇषਾਂ ਲਿਂਗਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਪੂਜਦਾ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਹਾਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।