ਯਦਿ ਪਾਪੋ ਯਦਿ ਸ਼ਠੋ ਯਦਿ ਵਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਨਰਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਾਤਿ ਸਕਲਂ ਕੁਲਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਮੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯੇऽਰ੍ਚਯਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਵੈ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਾਸਾਦਥਵਾਨ੍ਯਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣੈਵ ਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ, ਯੋਗ, ਗਿਆਨ, ਸੰਨਿਆਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਸਂਤਿ ਵੈ । ਤੇ ਵਿਂਦਂਤਿ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮੇਕੇਨੈਵ ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਜੋ ਭਗਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰੇਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਦਿਚ੍ਛੇਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਯੋਗ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯਤੋ ਮਯਾऽਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਦੇਵ ਗੁਹ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਾਨਾਮੇਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਾਭਿਨਿष੍ਠਾਨਾਂ ਪਰਮਾਨਂਦਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਯਾਗਤਿਰ੍ਵਿਦਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸਾਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਚੈਵਾਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਪੁਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜੋ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਹਾਂਤੇ ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਵ੍ਯਾਚष੍ਟੇ ਤਾਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਹ੍ਯਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਜਿੱਥੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਤਾਰਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਪਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਵਿਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਰਤਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵਿਮੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਨਾਭਿਮਧ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯੇ ਚੈਵ ਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਯਥਾਵਿਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਭਰਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾਭੀ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਵਰਣਾਯਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸੀਪੁਰੀ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਂਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਵਰਣਾ ਅਤੇ ਅਸੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਤ ਸਦਾ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਿਵੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਉਪਾਸਤੇ ਯਂ ਸਤਤਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨੋ ਦੇਵਿ ਯੇ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜਦ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਯਤੋ ਵਸੇਦ੍ਵੈ ਮਰਣਾਂਤਕਮ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਵਿਘ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ । ਤਤੋ ਨੈਵਾਚਰੇਤ੍ਪਾਪਂ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੋ।
ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ; ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਵਿਚ ਹੈ।
ਯੈਃ ਸਮਾਰਾਧਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਜਨ੍ਮਨਿ । ਤੇ ਵਿਦਂਤਿ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਵਿਮੁਕਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਲਿਕਲ੍ਮषਸਂਭੂਤਾ ਯੇषਾਮੁਪਹृਤਾ ਮਤਿਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਵਦਂਤਿ ਚ ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਤੇ ਆਗਲੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਚੇਹ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਕृਤਾਲਯਾਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵਃ ਕਾਲਤਨੁਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕਾਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਦਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੇਵਿਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਮृਤਾਨਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਭੂਯੋ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ । ਯੋਗੀ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਯੋਗੀ ਪਾਪੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ।
ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਨ ਚੈਵ ਗੁਰੁਵਾਦਤਃ । ਮਤਿਰ੍ਨ ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਵਿਮੁਕ੍ਤਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਲੋਕਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਾਓ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਮਲਂ ਲਿਗਮੋਂਕਾਰਂਨਾਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਓੰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪਰਤਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੇਵਿਤਂ ਮੁਨਿਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਂਚਾਯਤਨਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਂਤੂਨਾਮਪਵਰ੍ਗਦਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ, ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।