ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾ ਵਿਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਚਾਂਡਾਲਾਦ੍ਯਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਾਃ । ਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ ਪੂਰ੍ਣਦੇਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੈਃ ਪਾਤਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਜਾਤੀਆਂ, ਚਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਨਿੰਦਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁਰਾਚਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਭੇषਜਂ ਪਰਮਂ ਤੇषਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਵਾਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨੈष੍ਠਿਕੀਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਵਸਂਤਿ ਯੇ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੱਤ ਹੈ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਦਿਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਦਾਮ੍ਯਂਤੇ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੋऽਥ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਖਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ, ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਮਹਾਬਲ—
ਕੇਦਾਰਂ ਭਦ੍ਰਕਰ੍ਣਂ ਤੁ ਗਯਾ ਪੁष੍ਕਰਮੇਵ ਚ । ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭਦ੍ਰਕੋਟਿਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਮ੍ਰਾਤਕੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਕੇਦਾਰ, ਭਦਰਕਰਨ, ਗਯਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ; ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਭਦਰਕੋਟੀ, ਨਰਮਦਾ, ਅਮ੍ਰਾਤਕੇਸ਼ਵਰੀ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਂ ਚ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਂ ਕੋਕਾਮੁਖਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਵਿਜਯੇਸ਼ਾਨਂ ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਭਦ੍ਰਕਰ੍ਣਕਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਕੁਬਜਾਮਰ, ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਪ੍ਰਭਾਸ, ਵਿਜਯੇਸ਼ਾਨ, ਗੋਕਰਨ ਤੇ ਭਦਰਕਰਨਕ—
ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਹ । ਨ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸ਼ਤੈਃ ਕृਤਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਸਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਲਭਾ ਗਂਗਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਜਪਃ । ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮੇਵੈਤਦ੍ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ ਗੰਗਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਜਪ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹਨ।
ਜਪੇਚ੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਦਾਤ੍ਯਰ੍ਚਯਤੇऽਮਰਾਨ੍ । ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪ ਕਰਦਾ, ਹਵਨ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ—
ਯਦਿ ਪਾਪੋ ਯਦਿ ਸ਼ਠੋ ਯਦਿ ਵਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਨਰਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਾਤਿ ਸਕਲਂ ਕੁਲਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਮੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯੇऽਰ੍ਚਯਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਵੈ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਾਸਾਦਥਵਾਨ੍ਯਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣੈਵ ਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ, ਯੋਗ, ਗਿਆਨ, ਸੰਨਿਆਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਸਂਤਿ ਵੈ । ਤੇ ਵਿਂਦਂਤਿ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮੇਕੇਨੈਵ ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਜੋ ਭਗਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰੇਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਦਿਚ੍ਛੇਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਯੋਗ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯਤੋ ਮਯਾऽਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਦੇਵ ਗੁਹ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਾਨਾਮੇਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਾਭਿਨਿष੍ਠਾਨਾਂ ਪਰਮਾਨਂਦਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਯਾਗਤਿਰ੍ਵਿਦਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸਾਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਚੈਵਾਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਪੁਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜੋ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਹਾਂਤੇ ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਵ੍ਯਾਚष੍ਟੇ ਤਾਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਹ੍ਯਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਜਿੱਥੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਤਾਰਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਪਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਵਿਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਰਤਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵਿਮੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਨਾਭਿਮਧ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯੇ ਚੈਵ ਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਯਥਾਵਿਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਭਰਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾਭੀ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਵਰਣਾਯਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸੀਪੁਰੀ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਂਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਵਰਣਾ ਅਤੇ ਅਸੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਤ ਸਦਾ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਿਵੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਉਪਾਸਤੇ ਯਂ ਸਤਤਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨੋ ਦੇਵਿ ਯੇ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜਦ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਯਤੋ ਵਸੇਦ੍ਵੈ ਮਰਣਾਂਤਕਮ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਵਿਘ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ । ਤਤੋ ਨੈਵਾਚਰੇਤ੍ਪਾਪਂ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੋ।
ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ; ਅਵਿਮੁਕਤਾ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਵਿਚ ਹੈ।