ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਕਰਣ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਂਧਤੀਵਟਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਸਾਮੁਦ੍ਰਕਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਸਮੁੰਦਰਕਾ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਯਮੁਨਾਪ੍ਰਭਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਾਮੁਨਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਦਰ੍ਵੀਸਂਕ੍ਰਮਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਵੀਸੰਕ੍ਰਮਣ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਸਿਂਧੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਃ ਪਂਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਅਥ ਦੇਵੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍
ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚੌਸ਼ਨਸੀਂ ਗਤਿਮ੍ । ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚੈਵ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਭਾਰਤ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ऋषਿਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ, ਜੋ ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਤਤ੍ਰ ਵਸੇਨ੍ਮਾਸਂ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਭृਗੁਤੁਂਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਰਹੇ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਾਜਿਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੀਰਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਾਘਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਵੀਰਪ੍ਰਮੋਖਸ਼ਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਔਖਾ ਤੀਰਥ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ । ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁੰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੰਧਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਾਰਗੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਸੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੇ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਗਿਆਨਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਕਾਲਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਵਸਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ । षष੍ਠਕਾਲੋਪਵਾਸੇਨ ਮਾਸਮੁष੍ਯ ਮਹਾਲਯੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਰੋਜ਼ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਹਾ ਆਲਯ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਛੇ ਵਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ।
ਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਜਂਤੂਨ੍ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਂ ਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਅਗਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਨ ਸ਼ੋਚੇਨ੍ਮਰਣਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੌਤ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵੇਤਸਿਕਾਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਿਤਾਮਹਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਵੇਤਸਿਕਾ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸੁਂਦਰਿਕਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ । ਰੂਪਸ੍ਯ ਭਾਗੀ ਭਵਤਿ ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨੈਃ
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰਿਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਿਕਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣੇਨ ਯਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਨੈਮਿषਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਨੈਮੀਸ਼ ਜਾਓ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨੈਮਿषਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਨੈਮੀਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੱਧੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮੇ ਮਨਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਥੋੜ੍ਹੀ-ਝਲਕ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਅਤ੍ਰੇਤਿਹਾਸਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾ ਗੁਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਸ਼ृਂਗੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਦ੍ਵਿषਮ੍ । ਦੇਵਾਸਨਗਤਾ ਦੇਵੀ ਮਹਾਦੇਵਮਪृਚ੍ਛਤ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨ । ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰੁषੋ ਦੇਵਮਚਿਰਾਦੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੋऽਥ ਵੈਦਿਕਃ । ਆਯਾਸਬਹੁਲਾ ਲੋਕੇ ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਂਕਰ
ਸਾਂਖਯ-ਯੋਗ, ਧਿਆਨ, ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਚਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਕਰ੍ਮਿਣਾਮਪਿ । ਦृਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਥ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਕਸ਼ਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਯੋਗੀਆਂ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਗੂਢਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਸੇਵਿਤਮ੍ । ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੱਝ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਨੇ ਸੇਵਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸੋ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਦੱਸੋ ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਅਵਾਚ੍ਯਮਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨਮਜ੍ਞੈਰ੍ਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗਿਆਨ ਇੱਥੇ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।