ਸ਼ਿਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜੈਃ । ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਲੇषੁ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕੇ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੈਃ ਕ੍ਰੋਧੈਃ ਪ੍ਰਲੋਭੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਰਾਧਮਃ । ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੋ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮੁਦਾ ਨਰਃ । ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਤੇ ਦਿਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਵਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਨਾ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਨਾ ਮਤਿਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਮਿਯੋਨਿਤਾਮ੍ । ਨ ਯਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪਾਪੋऽਪਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਕਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਵਪਾਰੀ ਵੀ ਨਰਕ, ਗਰਭ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨ ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਮਾਹਰੇਤ੍ । ਗਂਗਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰੇਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਜਾਣਦਾ, ਦীক্ষਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਗੰਗਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਰੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—
ਨਿਵਸਂਤਿ ਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਜਲੇ । ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਲੇਪ ਵੀ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਨਵੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲੌ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਗੀਤ, ਵਾਦਯ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਮਤੇ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਹਰੇਃ । ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪੂਜਿਤੈਸ੍ਤੁ ਤੈਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਲੱਖਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯੇਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਹਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸਕृਦਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਮਨੁਜਾ ਨੂਨਂ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰੂਪੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸੰਖਿਆ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੁਰ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਭਵਨ—ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਦਿਵਿ । ਯੇ ਪਿਬਂਤਿ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਜਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਜਲ ਪੀਂਦੇ ਹਨ—
ਪਂਚਗਵ੍ਯਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤੈਃ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤੈਃ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜਗਵਿਆ ਪਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਤੋਯਂ ਯਦਿ ਪਿਬੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂਗਜਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਚ ਹੋਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਤੋਯਂ ਯਃ ਪਿਬੇਦ੍ਬਿਂਦੁਨਾ ਸਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸੌ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਜਲ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ—
ਮਾਤृਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਸ ਪਿਬੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਭਾਙ੍ਨਰਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਾਗ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ; ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਕ ਕੋਸ ਤੱਕ—
ਕੀਟਕੋਪਿ ਮृਤੋ ਯਾਤਿ ਵੈਕੁਂਠਂ ਭਵਨਂ ਪਰਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕੀੜਾ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਉੱਚ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਭੂਚਕ੍ਰਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾ ਯੋ ਮੂਲ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਚਾਨੁਮਂਤਾ ਯਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਸੁ ਚ ਮੋਦਤੇ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਰਕਂ ਯਾਂਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵੇਚਦਾ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਂਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਮ੍ । ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਕਿਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਪਭੀਰੁਣਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਮਰਣਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਹਰੇਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਘੋਰਮਰਣ੍ਯੇ ਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਨ੍ਨਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਗਰੁੜ-ਧਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੇਕਰ ਅਨੇਕ ਪਾਪ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ,
ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ,
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਦੇਵਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਯਮਸਾਲੋਕ੍ਯਂ ਨ ਤੇ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਰਕੌਕਸਃ । ਵੈष੍ਣਵਃ ਪੁਰੁषੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਵਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੇ। ਪਰ ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਵਿਂਦੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਮਹਤ੍ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਜੇਕਰ ਇਕ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਸੰਜੋਗ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੇ,
ਨ ਯਾਤਿ ਯਾਤਨਾਂ ਯਾਮੀਮਿਤਿ ਲੋਮਸ਼ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨੇਦृਸ਼ਂ ਪਾਵਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਭੁਗਤਦਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਮਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।