ਸ਼ਂਖਿਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਂਤਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਸਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵੇ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਜਲੇ ਵਾਥ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲੇਪਿ ਚ । ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹਰਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਣੌ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਕੀਟਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ, ਮਣਕ, ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਵਜਰ-ਕੀਟ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਸਲ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ । ਰਾਜਸੂਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਮਨਂਤਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਵਾਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਵੇਦਾਂਤ ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਅਬਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾष੍ਠਸ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਖਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ । ਯਥਾ ਤਥਾ ਹਰਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਯਨਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਚਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੈਵ ਯਾਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਤਥਾ ਰਮਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਂ ਨ ਤਥਾ ਸ੍ਵਪੁਰੇ ਹਰਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿੰਨੀ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਸਾਗਰਾ । ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜੈਃ । ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਲੇषੁ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕੇ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੈਃ ਕ੍ਰੋਧੈਃ ਪ੍ਰਲੋਭੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਰਾਧਮਃ । ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੋ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮੁਦਾ ਨਰਃ । ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਤੇ ਦਿਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਵਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਨਾ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਨਾ ਮਤਿਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਮਿਯੋਨਿਤਾਮ੍ । ਨ ਯਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪਾਪੋऽਪਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਕਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਵਪਾਰੀ ਵੀ ਨਰਕ, ਗਰਭ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨ ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਮਾਹਰੇਤ੍ । ਗਂਗਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰੇਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਜਾਣਦਾ, ਦীক্ষਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਗੰਗਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਰੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—
ਨਿਵਸਂਤਿ ਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਜਲੇ । ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਲੇਪ ਵੀ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਨਵੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲੌ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਗੀਤ, ਵਾਦਯ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਮਤੇ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਹਰੇਃ । ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪੂਜਿਤੈਸ੍ਤੁ ਤੈਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਲੱਖਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯੇਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਹਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸਕृਦਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਮਨੁਜਾ ਨੂਨਂ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰੂਪੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸੰਖਿਆ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੁਰ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਭਵਨ—ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਦਿਵਿ । ਯੇ ਪਿਬਂਤਿ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਜਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਜਲ ਪੀਂਦੇ ਹਨ—
ਪਂਚਗਵ੍ਯਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤੈਃ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤੈਃ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜਗਵਿਆ ਪਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਤੋਯਂ ਯਦਿ ਪਿਬੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂਗਜਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਚ ਹੋਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਤੋਯਂ ਯਃ ਪਿਬੇਦ੍ਬਿਂਦੁਨਾ ਸਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸੌ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਜਲ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ—
ਮਾਤृਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਸ ਪਿਬੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਭਾਙ੍ਨਰਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਾਗ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ; ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਕ ਕੋਸ ਤੱਕ—
ਕੀਟਕੋਪਿ ਮृਤੋ ਯਾਤਿ ਵੈਕੁਂਠਂ ਭਵਨਂ ਪਰਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕੀੜਾ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਉੱਚ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—