ਇਤ੍ਥਂ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਦੇਵੋ ਦਂਡਧਰਃ ਸਦਾ । ਅਤੋ ਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯਾਂਤਿ ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਯਮਸ੍ਯ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੰਡਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਮ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਨॄਣਾਂ ਪਾਪਿष੍ਠਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਵਰ । ਉਪਾਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਃ ਸਂਤਰ੍ਤੁਂ ਨਰਕਾਂਬੁਧਿਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕਮਪਿ ਨੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਲੋਕੇष੍ਟਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਰ੍ਣਬਾਹ੍ਯੋऽਪਿ ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਹੇ ਵੈਸ਼, ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘਟ ਨਾ ਸਮਝ। ਵੈਸ਼ਨਵ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਵਤਾ ਲਮਘਨਿਰ੍ਹਰਣਾਯ ਪੁਂਸਾਂ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਭਗਵਤੋ ਗੁਣਕਰ੍ਮਨਾਮ੍ਨਾਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਮਘਵਾਨ੍ਯਦਜਾਮਿਲੋऽਪਿ ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣ ਇਯਾਯ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍
ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁਣ, ਕੰਮ ਤੇ ਨਾਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਪਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਜਾਮਿਲ ਨੇ ਵੀ ਮਰਨ ਵੇਲੇ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਆਖ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ ਸੀ।
ਨਰਕੇ ਤੁ ਚਿਰਂ ਮਗ੍ਨਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਕੁਲਦ੍ਵਯੇ । ਤਦੈਵ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਦਾਰ੍ਚਂਤਿ ਮੁਦਾ ਹਰਿਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਖੇ ਦੋਵੇਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਦਾਸਾ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਨ ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰਤੁਭੁਜਾਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਾਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਦੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਰ੍ਯਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦਭਾਵੇ ਜਲਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ।
ਗੋਵਿਂਦੇਤਿ ਜਪਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ । ਸ ਨਰੋ ਨ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਚ ਨੇਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਗੋਵਿੰਦ' ਮੰਤਰ ਜਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਸਾਂਗਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਧ੍ਯਾਨਂ ਸऋषਿਃ ਛਂਦਦੈਵਤਮ੍ । ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਵਿਧਿਵਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦীক্ষਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਿਆਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਛੰਦ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਮੇਤ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਸ਼ਂ ਯੇ ਜਪਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਦ੍ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਿਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਂਤਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਸਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵੇ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਜਲੇ ਵਾਥ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲੇਪਿ ਚ । ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹਰਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਣੌ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਕੀਟਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ, ਮਣਕ, ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਵਜਰ-ਕੀਟ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਸਲ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ । ਰਾਜਸੂਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਮਨਂਤਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਵਾਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਵੇਦਾਂਤ ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਅਬਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾष੍ਠਸ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਖਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ । ਯਥਾ ਤਥਾ ਹਰਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਯਨਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਚਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੈਵ ਯਾਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਤਥਾ ਰਮਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਂ ਨ ਤਥਾ ਸ੍ਵਪੁਰੇ ਹਰਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿੰਨੀ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਸਾਗਰਾ । ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜੈਃ । ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਲੇषੁ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕੇ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੈਃ ਕ੍ਰੋਧੈਃ ਪ੍ਰਲੋਭੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਰਾਧਮਃ । ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੋ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮੁਦਾ ਨਰਃ । ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਤੇ ਦਿਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਵਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਨਾ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਨਾ ਮਤਿਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਮਿਯੋਨਿਤਾਮ੍ । ਨ ਯਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪਾਪੋऽਪਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਕਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਵਪਾਰੀ ਵੀ ਨਰਕ, ਗਰਭ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨ ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਮਾਹਰੇਤ੍ । ਗਂਗਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰੇਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਜਾਣਦਾ, ਦীক্ষਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਗੰਗਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਰੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—
ਨਿਵਸਂਤਿ ਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਜਲੇ । ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਲੇਪ ਵੀ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਨਵੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲੌ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਗੀਤ, ਵਾਦਯ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—