ਅਪਿ ਚਾਤ੍ਮਾਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਂ ਚ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮਾਵਤੀਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤੋ ਨਰਃ । ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੂਮਾਵਤੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਧੇ ਨਰਥਾਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਨਰਥਾਵਰਤ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਾਲਿਂਦੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਪृਥੂਦਕੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ, ਪਥੂਦਕ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗੇਤਿਰਾਗੋ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤੌ ਰੂਪਯੌਵਨਤਾ ਗੁਣੇ
ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਦੌਲਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਯਮੁਨਾਜਲਮ੍ । ਯੇ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਨਰਕਾਦੇਰ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਜਲ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਜੋ ਨਰਕ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯ ਪਾਪ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯ ਪਂਕ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਮਾੜਾ ਨਸੀਬ ਤੇ ਮੈਲ ਸਾਰਾ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋਤੇ ਵੈ ਯਾਮੁਨਂ ਤੋਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਤਾਨ੍ਯਰ੍ਧਫਲਾਨਿ ਵੈ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਯਾਮੁਨਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਅੱਧਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਯਾਮੁਨੇ ਸਲਿਲੇ ਨृਪ । ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦੁਃਖਾਨਿ ਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਃਯਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤਥਾ । ਪਾਤਕਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਦਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਬ੍ਧੌ ਸੁਖਮਾਯਾਂਤਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਆਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪਦਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੋਤੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇੱਥੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਧੇਨੁਰ੍ਯਥਾ ਕਾਮਂ ਚਿਂਤਾਮਣਿਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਪਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜਨਂ ਤਥਾ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਦਾਨਂ ਕਾਲਿਂਦੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਤਪ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਗ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਿੰਦੀ (ਯਮੁਨਾ) ਸਦਾ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਯਾਮੁਨੇ ਮਜ੍ਜਨਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਾਰਾਭਿਃ ਖਲੁ ਵਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਸ੍ਨਾਯਿਨਾਂ ਨॄਣਾਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਨ੍ਮਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਖੰਡ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਗਗਨੇ ਯਦ੍ਵਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰੇ ऽਮਾਯਾਂ ਤੁ ਮਂਡਲੇ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਭਾਤਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਹਰਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਹਰੀ ਇੰਨਾ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਨ ਸਮਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੇਜਃ ਸੌਰੇਣ ਤੇਜਸਾ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਨਾਃ ਕ੍ਰਤੁਜਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਾਭਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਸਕੇ।
ਕਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਦੇਹੇਨ ਸੁਪੁष੍ਟੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਅਧ੍ਰੁਵੇਣ ਸੁਦੇਹੇਨ ਯਮੁਨਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਪੂਰਾ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਵੀ, ਜੇ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਅਸਥਿਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਅਸ੍ਥਿਸ੍ਤਂਭਂ ਸ੍ਨਾਯੁਬਂਧਂ ਮਾਂਸਕ੍ਸ਼ਤਜ ਲੇਪਨਮ੍ । ਚਰ੍ਮਾਵਨਦ੍ਧ ਦੁਰ੍ਗਂਧਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਇਹ ਦੇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਲੱਤ ਹੈ, ਨੱਸਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਪੀ ਹੋਈ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਦਬੂਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜਰਾਸ਼ੋਕ ਵਿਪਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਰੋਗਮਂਦਿਰਮਾਤੁਰਮ੍ । ਰਾਗਮੂਲਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੋषਸਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਬੁਢਾਪੇ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਮੋਹ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਾਰਪਾਪਾਰ੍ਤਿ ਪਰਦ੍ਰੋਹਪਰੇਰ੍षਿਕਮ੍ । ਲੋਲੁਪਂ ਪਿਸ਼ੁਨਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਕृਤਘ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ, ਪਾਪ, ਪੀੜਾ, ਦਗਾ, ਈਰਖਾ, ਲਾਲਚ, ਚੁਗਲੀ, ਕਰੂਤਾ, ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਚਲਤਾ ਵਲ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦੁष੍ਟਂ ਦੋषਤ੍ਰਯਵਿਦੂषਿਤਮ੍ । ਅਸ਼ੁਚਿਤਾਪਿ ਦੁਰ੍ਗਂਧਿ ਤਾਪਤ੍ਰਯਵਿਮੋਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਿਰਦਈ, ਵੱਸ ਵਿਚ ਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਮਾੜੀ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਪਵਿੱਤਰ, ਬਦਬੂਦਾਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭੁਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਸਰ੍ਗਤੋ ऽਧਰ੍ਮਰਤਂ ਤृष੍ਣਾਸ਼ਤਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਮਹਾਲੋਭ ਨਰਕਦ੍ਵਾਰਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਭਾਵਕਤੋਂ ਹੀ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਕਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਲਾਲਚ ਰਾਹੀਂ ਨਰਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਕृਮਿਵਰ੍ਚਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਾਦਿ ਪਰਿਣਾਮਗੁਣਾਵਹਮ੍ । ਈਦृਕ੍ਸ਼ਰੀਰਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਿ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਇਹ ਦੇਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ, ਗੰਦ ਤੇ ਰਾਖ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਦੇਹ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।