ਸੁਗਂਧਾਂ ਸ਼ਤਕੁਂਭਾਂ ਚ ਪਂਚਯਜ੍ਞਂ ਚ ਭਾਰਤ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਤਕੁੰਭਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਤ੍ਰ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਰਲੀ ਤੀਰਥ ਥਾਂ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਰਾਜਗृਹਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਗ੍ਰਹਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਂਭਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਕੇਨ ਕਿਲ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਕ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਆਹਾਰਂ ਸਾ ਕृਤਵਤੀ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਨਰਾਧਿਪ । ऋषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਕ ਖਾਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਥੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਏ।
ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਚ ਕृਤਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਕੇਨ ਕਿਲ ਭਾਰਤ । ਤਤਃ ਸ਼ਾਕਂਭਰੀਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਕ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਪਿਆ।
ਸ਼ਾਕਂਭਰੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਃ ਸ਼ਾਕਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਕ ਖਾਏ, ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਛਂਦੇਨ ਭਾਰਤ
ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਕ ਖਾਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਰਾਧਯਤ੍ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਵਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਁਲ੍ਲੇਭੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਉਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਐਸੇ ਵਰਤਾਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਘਾਤੀ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਪਿ ਚਾਤ੍ਮਾਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਂ ਚ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮਾਵਤੀਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤੋ ਨਰਃ । ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੂਮਾਵਤੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਧੇ ਨਰਥਾਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਨਰਥਾਵਰਤ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਾਲਿਂਦੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਪृਥੂਦਕੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ, ਪਥੂਦਕ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗੇਤਿਰਾਗੋ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤੌ ਰੂਪਯੌਵਨਤਾ ਗੁਣੇ
ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਦੌਲਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਯਮੁਨਾਜਲਮ੍ । ਯੇ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਨਰਕਾਦੇਰ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਜਲ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਜੋ ਨਰਕ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯ ਪਾਪ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯ ਪਂਕ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਮਾੜਾ ਨਸੀਬ ਤੇ ਮੈਲ ਸਾਰਾ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋਤੇ ਵੈ ਯਾਮੁਨਂ ਤੋਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਤਾਨ੍ਯਰ੍ਧਫਲਾਨਿ ਵੈ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਯਾਮੁਨਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਅੱਧਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਯਾਮੁਨੇ ਸਲਿਲੇ ਨृਪ । ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦੁਃਖਾਨਿ ਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਃਯਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤਥਾ । ਪਾਤਕਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਦਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਬ੍ਧੌ ਸੁਖਮਾਯਾਂਤਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਆਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪਦਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੋਤੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇੱਥੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਧੇਨੁਰ੍ਯਥਾ ਕਾਮਂ ਚਿਂਤਾਮਣਿਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਪਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜਨਂ ਤਥਾ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਦਾਨਂ ਕਾਲਿਂਦੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਤਪ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਗ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਿੰਦੀ (ਯਮੁਨਾ) ਸਦਾ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਯਾਮੁਨੇ ਮਜ੍ਜਨਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਾਰਾਭਿਃ ਖਲੁ ਵਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਸ੍ਨਾਯਿਨਾਂ ਨॄਣਾਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਨ੍ਮਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਖੰਡ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਗਗਨੇ ਯਦ੍ਵਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰੇ ऽਮਾਯਾਂ ਤੁ ਮਂਡਲੇ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਭਾਤਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।