ਸ਼੍ਰੀਕੁਂਜਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਜ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਦਾ ਬਾਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਿਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨੈਮਿषਿਕੁਂਜਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ऋषਯਃ ਕਿਲ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨੈਮਿषੇਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲੱਭ ਨੈਮੀਸ਼ ਕੁੰਜ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੋ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਤਾਃ ਪੁਰਾ । ਤਤਃ ਕੁਂਜਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਕृਤੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਕੁੰਜ ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ऋषੀਣਾਮਵਕਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਤੁष੍ਟਿਕਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਂਜੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਕੁੰਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਨਿਆ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਿਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਣਾਵਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ। ਉੱਥੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸੋਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਪ੍ਤਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਪਤਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ।
ਯਤ੍ਰ ਮਂਕਣਕਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪੁਰਾ ਮਂਕਣਕੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰੇਣੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉੱਥੇ, ਮੰਕਣਕ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕਰ ਬੈਠਿਆ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕਿਲ ਕਰੇ ਰਾਜਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਕਰਸੋऽਸ੍ਰਵਤ੍ । ਸ ਵੈ ਸ਼ਾਕਰਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਾਵਿष੍ਟੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਰਾਜਨ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਸਬਜ਼ੀ ਵਰਗਾ ਰਸ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਉਹ ਰਸ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਨਨਰ੍ਤ ਕਿਲ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ । ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਨृਤ੍ਤੇ ਵੈ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਂਗਮਂ ਚ ਯਤ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਨृਤ੍ਤਮੁਭਯਂ ਵੀਰ ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨੈਃ
ਫਿਰ, ਵਿਰੋਧੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਵੈ ऋषੇਰਰ੍ਥੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਨਾਯਂ ਨृਤ੍ਯੇਦ੍ਯਥਾ ਦੇਵ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵੋ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਾਵਿष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਨृਤ੍ਯਂਤਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਨਂ ਸ੍ਥਿਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਥਿਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ।
ਅਹੋ ਮਹਰ੍षੇ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨृਤ੍ਯਤੇ ਭਵਾਨ੍ । ਹਰ੍षਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਾ ਤਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
"ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨੱਚ ਕਿਉਂ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?"
ऋषਿਰੁਵਾਚ-। ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਥਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤਾਚ੍ਛਾਕਰਸਂ ਸृਤਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤਪ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਜਖਮ ਵਿਚੋਂ ਸਬਜ਼ੀ ਵਰਗਾ ਰਸ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੈ?"
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਨृਤ੍ਤੋऽਹਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ । ਤਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵ ऋषਿਂ ਰਾਗੇਣ ਮੋਹਿਤਮ੍
"ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮੀਹ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
"ਪਰ ਮੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ—
ਅਂਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁष੍ਠਸ੍ਤਾਡਿਤੋऽਨਘ । ਤਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਃਸृਤਂ ਹਿਮਸਂਨਿਭਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਰਫ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਭਸਮ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ ਮੁਨਿਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਃ । ਨਾਨ੍ਯਂ ਦੇਵਾਦਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਸੁਰਾਸੁਰਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਸ਼ੂਲਧृਕ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ-ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਭਗਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਦੇਵੈਰਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਕੁਤੋ ਮਯਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋऽਨਘ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾਨ੍ਵਹਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੋਦਂਤੀਹਾਕੁਤੋਭਯਾਃ । ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ ऋषਿਃ ਪ੍ਰਣਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨਿਵਾ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਤਪੋ ਮੇ ਨ ਕ੍ਸ਼ਰੇਤ ਵੈ । ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਤਪੱਸਿਆ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਧਾ । ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਚੇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਤਪ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ।
ਸਪ੍ਤਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਤੁ ਮਾਮ੍ । ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਵਾ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਚਾਪਿ ਲੋਕਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੌਸ਼ਨਸਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਸ਼ਨਸਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਭਾਰਤ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਗਵਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦੇ ਸਨ।