ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਤਥਾ ਕੂਪੇ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ ਸਮਂਤਕਃ । ਇਲਾਸ੍ਪਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਕੂਏ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਉਥੇ ਹੀ ਇਲਾਸਪਦ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਨਪਿ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਦਾਨੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਿਂਜਪੇ ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਲਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾਰ੍ਯ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿੰਦਾਨ ਤੇ ਕਿੰਜਪਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਅਣਗਣਤ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਸਰਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਨਾਰਦ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਭਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਜਨ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਥੇ ਰਾਮਜਨਮ ਨਾਮਕ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਨਾਰਦੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਂਡਰੀਕਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਣੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ। ਤੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਂਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਕੀਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਫਲਕੀਵਨ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਫਲਕੀਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਕੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦृषਤ੍ਪਾਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਦ੍ਰਿਸ਼ਤਪਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਪਾਣਿਖ੍ਯਾਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਵਾਪ੍ਨੁਤੇ ਰਾਜਸੂਯਮृषਿਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਾਣਿਖਿਆ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਿਸ਼੍ਰਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਿਸ਼ਰਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ ਸ੍ਨਾਤਿ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਹ ਤੀਰਥ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣਾਏ; ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਮਿਸ਼ਰਕ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਨੋਜਵੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਸਯਾਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਸਵਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਮਨੋਜਵੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਮਧੁਵਨੀਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮਧੁਵਨੀ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਇਨਸਾਨ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਦੇਵ੍ਯਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਯਸ੍ਤੁ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਭਾਰਤ—
ਸ੍ਨਾਤੋ ਵੈ ਨਿਯਤਾਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਥਲੀ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਿਆਸਸਥਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਸ, ਬੁਧੀਮਾਨ—
ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਭਿਤਪ੍ਤੇਨ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਕृਤੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਸ੍ਥਲਦ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ऋਣਾਂਤਂ ਕੂਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਰਣਾਂਤ ਕੂਏ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤਿਲ ਦਾ ਇਕ ਪੱਠਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮृਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਵੇਦੀਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ; ਵੇਦੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਹਸ਼੍ਚ ਸੁਦਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨृਪ ਦੁਰ੍ਲਭੇ । ਤਯੋਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਰਾਜਨ, ਦੋ ਤੀਰਥ—ਅਹ ਤੇ ਸੁਦਿਨ—ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਧੂਮਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮ੍ਰਿਗਧੂਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ—
ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾਮਨਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਵਾਮਨਮ੍
ਜਾਂ ਵਾਮਨਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਕੁਲਂਪੁਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਾਤਿ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਨਰਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਲੰਪੁਨ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਨਸ੍ਯ ਹ੍ਰਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਾਯੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਪਵਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਇਨਸਾਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰਾਣਾਂ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਮਰਾਧਿਪਮ੍ । ਅਮਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਨਸਾਨ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ਾਲਿਸੂਰ੍ਯੇ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਰਾਜਨ, ਸ਼ਾਲੀਹੋਤਰ ਤੇ ਸ਼ਾਲੀਸੂਰਯ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।