ਤਤੋऽਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਾਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਮਾਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਨ—
ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੇ ਸੰਯਮਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ੀਤਵਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦਂਡੇਨੈਕਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਕ ਛੜੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਾਨਾਵਪ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤ ਲੋਕਾਰ੍ਤਿਹਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਲ ਕਟਾ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਗਤਿਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਉਥੇ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੋਮਾਪਨਯਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਨਿਰ੍ਹਰਂਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਵਰਨਲੋਮਾਪਨਯਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਤਾਤ੍ਮਾਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਦਸ-ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਮृਗਾ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਹਿਰਣ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ, ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਆਪਗਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਨਦੀ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾ
ਮਾਨਵ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਕ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਆਪਗਾ ਨਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕ ਭੋਜਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਆਮਾਕ ਅਨਾਜ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਜੇ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੁਸ੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਕੁਂਡੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਬ੍ਰਹਮਾਨੁਸਵਰ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਉਥੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਕੇਦਾਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਭਿਗਮ੍ਯਾਥ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਕਪਿਲ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਵੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ । ਕਪਿष੍ਠਲਸ੍ਯ ਕੇਦਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਪਿਸ਼ਠਲ ਦੇ ਕੇਦਾਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—
ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪ ਸਾੜ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਰਵਕਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਵृषਧ੍ਵਜਂ । ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਹਵੀਂ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ—
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਤਥਾ ਕੂਪੇ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ ਸਮਂਤਕਃ । ਇਲਾਸ੍ਪਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਕੂਏ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਉਥੇ ਹੀ ਇਲਾਸਪਦ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਨਪਿ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਦਾਨੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਿਂਜਪੇ ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਲਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾਰ੍ਯ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿੰਦਾਨ ਤੇ ਕਿੰਜਪਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਅਣਗਣਤ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਸਰਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਨਾਰਦ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਭਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਜਨ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਥੇ ਰਾਮਜਨਮ ਨਾਮਕ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਨਾਰਦੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਂਡਰੀਕਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਣੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ। ਤੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਂਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਕੀਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਫਲਕੀਵਨ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਫਲਕੀਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਕੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।