ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰਾ ਤਪ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ। ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਰਾਮ-ਹਰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ—
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੱਖਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਪਿਲਾ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਇਕਾਗਰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨਿਹ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਣਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਸੂਰਜ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਵਾਂਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ-ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ—
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਕੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ (ਕੇਵ੍ਯਾ ਪਾਠਭੇਦਾਃ – ਕਨ੍ਯਾ, ਕੋਟ੍ਯਾ, ਕੋਤ੍ਯਾ, ਕੋਨ੍ਯਾ)। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਲਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਕੇਵਿਆ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲਵਰਨਕ ਨਾਮ ਦੇ ਦੁਆਰਪਾਲ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਯਥੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਰੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਸੁਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਾਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਮਾਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਨ—
ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੇ ਸੰਯਮਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ੀਤਵਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦਂਡੇਨੈਕਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਕ ਛੜੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਾਨਾਵਪ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤ ਲੋਕਾਰ੍ਤਿਹਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਲ ਕਟਾ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਗਤਿਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਉਥੇ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੋਮਾਪਨਯਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਨਿਰ੍ਹਰਂਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਵਰਨਲੋਮਾਪਨਯਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਤਾਤ੍ਮਾਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਦਸ-ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਮृਗਾ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਹਿਰਣ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ, ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।