ਸਂਸ੍ਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਆਹੂਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਰਾਮਹ੍ਰਦਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮਹਰਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਰਸਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਹ੍ਰਦਾਃ ਪਂਚ ਨਿषੇਵਿਤਾਃ । ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰੁਧਿਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜ ਹ੍ਰਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ—ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਰਾਮਮੂਚੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪਿਤਰ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਅਨਯਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਤੇऽਨਘ
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਭਾਰਗਵ। ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ? ਇੰਝ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਖਿਆ—
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਭਵਂਤੋ ਯਦਿ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਾ ਮਯਿ
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ—
ਪਿਤृਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛੇਯਂ ਤਪਸਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲੈ ਸਕਾਂ। ਤੇ ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੇਜਸਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਮੇ ਭਵੇਯੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਂ ਤੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਭਾਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰਾ ਤਪ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ। ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਰਾਮ-ਹਰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ—
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੱਖਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਪਿਲਾ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਇਕਾਗਰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨਿਹ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਣਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਸੂਰਜ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਵਾਂਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ-ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ—
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਕੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ (ਕੇਵ੍ਯਾ ਪਾਠਭੇਦਾਃ – ਕਨ੍ਯਾ, ਕੋਟ੍ਯਾ, ਕੋਤ੍ਯਾ, ਕੋਨ੍ਯਾ)। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਲਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਕੇਵਿਆ-ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲਵਰਨਕ ਨਾਮ ਦੇ ਦੁਆਰਪਾਲ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਯਥੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਰੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਸੁਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।