ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਮਤਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤਰਣਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਃਪਂਚਨਦਂਗਤ੍ਵਾਨਿਯਤੋਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੰਜਨਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨੀਤੀਰ੍ਥਮਾਗਮ੍ਯ ਰੂਪਵਾਨਭਿਜਾਯਤੇ
ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਾਰਾਹਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣ ਪੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਾਰਾਹਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜੈਨੀ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ । ਏਕਹਂਸੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਹੰਸੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕृਤਸ਼ੌਚੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੁਂਜਾਵਟਂ ਨਾਮ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਮੁੰਜਾਵਟਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯਾਂ ਲੋਕਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਯਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਸਮਾਵृਤਃ
ਇਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਆਹੂਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਰਾਮਹ੍ਰਦਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮਹਰਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਰਸਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਹ੍ਰਦਾਃ ਪਂਚ ਨਿषੇਵਿਤਾਃ । ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰੁਧਿਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜ ਹ੍ਰਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ—ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਰਾਮਮੂਚੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪਿਤਰ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਅਨਯਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਤੇऽਨਘ
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਭਾਰਗਵ। ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ? ਇੰਝ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਖਿਆ—
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਭਵਂਤੋ ਯਦਿ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਾ ਮਯਿ
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ—
ਪਿਤृਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛੇਯਂ ਤਪਸਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲੈ ਸਕਾਂ। ਤੇ ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੇਜਸਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਮੇ ਭਵੇਯੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਂ ਤੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਭਾਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰਾ ਤਪ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ। ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਾ ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਰਾਮ-ਹਰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ—
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।