ਤੇषਾਂ ਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਮृषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਸृष੍ਟਾ ਤੁ ਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮृषੀਣਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਰੁਦਰ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਰੋ ਦृष੍ਟੋ ਇਤਿ ਤੇ ਮੇਨਿਰੇ ਪृਥਕ੍ । ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵ ऋषੀਣਾਮੁਗ੍ਰਤੇਜਸਾਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ'; ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਉਹ ਉਗਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਰਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੁਲ ਉੱਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮੁਪਾਸੀਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ 'ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਅਭਿਗਚ੍ਛਂਤਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਂਦੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਯਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਾਪ੍ਤਾਨਿ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰਾਵਸਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਯਗ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਥੇ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਭਿष੍ਟੁਤਮ੍ । ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਤਦ੍ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵਜਂਤਵਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਵਾਲੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਜਾਵੋ; ਉਥੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਯ ਏਵਂ ਸਤਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਖੇ, 'ਮੈਂ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ,' ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਂ ਵਸੇਦ੍ਧੀਰਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਚਾਰਣਾਃ
ਉਥੇ, ਧੀਰ ਮਨੁੱਖ ਸਰਸਵਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਵੱਸੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਚਾਰਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਭਿਗਚ੍ਛਂਤਿ ਭਾਰਤ
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਨਾਗ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਖੇਤਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਹਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ । ਵਾਜਪੇਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ 'ਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਤ੍ਤਰ੍ਣਕਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਯਂ ਵੈ ਸਮਭਿਵਾਦ੍ਯੈਵ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੱਤਰਣਕਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਤਤਂ ਨਾਮ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਕਪ੍ਰਭਵਂ ਹਰਿਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵਣੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਰਿਪਲਵ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੋ; ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਿਕਿਨੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸ਼ਾਲਵਿਕਿਨੀ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ—
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਦੇਵ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍ । ਸਰ੍ਪਨੀਵਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਗਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਸ਼-ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸਰਪਨੀਵੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਤੀਰਥ ਵਿਚ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਮਤਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤਰਣਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਃਪਂਚਨਦਂਗਤ੍ਵਾਨਿਯਤੋਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੰਜਨਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨੀਤੀਰ੍ਥਮਾਗਮ੍ਯ ਰੂਪਵਾਨਭਿਜਾਯਤੇ
ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਾਰਾਹਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣ ਪੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਾਰਾਹਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜੈਨੀ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ । ਏਕਹਂਸੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਹੰਸੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕृਤਸ਼ੌਚੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੁਂਜਾਵਟਂ ਨਾਮ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਮੁੰਜਾਵਟਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯਾਂ ਲੋਕਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਯਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਸਮਾਵृਤਃ
ਇਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।