ਗਿਰਿਕੁਂਜਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪਿਤਾਮਹਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਗਿਰੀਕੁੰਜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿਮਲਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸੌਵਰ੍ਣਰਾਜਤਾਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮੱਛੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਿਕਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਵਿਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਨਰਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇष੍ਵੇਵ ਨਾਗਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਚ । ਵਿਤਸ੍ਤਾਖ੍ਯਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਗ ਤਕਸ਼ਕ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਤਸਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਨੂਨਂ ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਮਲਦਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਮਲਦਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਚਰੁਂ ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿषੇ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੌਲ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਦਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਗਵਾਂਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤੇਨ ਚ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿषਸ਼੍ਚਰੁਃ
ਸਤ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੌਲ ਦੀ ਭੇਟ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ, ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਪਦਮਥਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਮਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਣਿਮਂਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮਣਿਮੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਇਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੇਵਿਕਾਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਿਕਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਣੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦੇਵਿਕਾਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਦੇਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਰ੍षਿਸਂਮਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਕਾਮਾਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਨਸਾਨ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਯਜਨਂ ਯਾਜਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਲਕਮ੍ । ਪੁष੍ਪਨ੍ਯਾਸ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਨ ਸ਼ੋਚੇਨ੍ਮਰਣਂ ਤਤਃ
ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਯਾਜਕ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਂ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਵਾਲਕ ਵੀ, ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾਂ ਪਂਚਯੋਜਨਮਾਯਤਾਮ੍ । ਏਤਾਵਦ੍ਦੇਵਿਕਾਮਾਹੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦੇਵਰ੍षਿਸਂਮਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਿਕਾ, ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਰਘਸਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਮੁਪਾਸਂਤੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਗਮਨਾਦੇਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮ
ਦੀਰਘਸਤਰ 'ਤੇ, ਦীক্ষਿਤ ਤੇ ਨਿਯਤ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਉਥੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜੇ, ਇਨਸਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤੋ ਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਇਨਸਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਗਚ੍ਛਂਤ੍ਯਂਤਰ੍ਹਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਮੇਰੁਪृष੍ਠੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਚਮਸੇ ਚ ਸ਼ਿਵੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਾਗੋਦ੍ਭੇਦੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਸਾ, ਸ਼ਿਵਉਦਭੇਦ ਤੇ ਨਾਗਉਦਭੇਦ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਮਸੋਦ੍ਭੇਦੇ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸ਼ਿਵੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਚਮਸਉਦਭੇਦ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵਉਦਭੇਦ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਾਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਂ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਨਾਗਉਦਭੇਦ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ, ਰਾਜੇ, ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਾ ਨਾਂਕਾ ਵਿਰਲਾ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਰੂਪਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਪੁष੍ਕਰਾ ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂਹਿਤੇ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਪੁਸ਼ਕਰਾ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੀ ਆਕਾਰ 'ਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਯਂਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵृਤ੍ਤਾ ਵੈ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੀਂ ਸਦਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਦ੍ਯੋਤਤੇ ਸ਼ਿਵਵਤ੍ਸਦਾ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ 'ਤੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਕੁਮਾਰਕੋਟਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਇਨਸਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਮਾਰਕੋਟੀ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸੁਖ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਗਵਾਮਯੁਤਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਥੇ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਨਸਾਨ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਸਮਾਹਿਤਾਃ । ਪੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ऋषਿਕੋਟਿਃ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੁਦਰਕੋਟੀ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਰ੍षੇਣ ਚ ਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਦੇਵਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਅਹਂਪੂਰ੍ਵਮਹਂਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਇਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਾਂਗਾ।'
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਰਾਜਨृषਯਃ ਕਿਲਭਾਰਤ । ਤਤੋ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੇਣਾਪਿ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭੂਪਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਚਲ ਪਏ, ਭਾਰਤ; ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਵੀ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ।