ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪਿਂਗਾਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਿੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਾਜਾ—
ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
—ਕਪਿਲ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਮੁਖਂ ਵੀਰ ਅਨਲੋऽਨਿਲਸਾਰਥਿਃ
ਉਥੇ, ਹੂਤਾਸ਼ਨ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਵਿਰੋਧੀ, ਅੱਗ ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਸਵਾਰੀ ਹਵਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਸ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਸਂਗਮਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੋऽਗ੍ਨਿਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਸਦਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
—ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਨਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਵਰਦਾਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ।
ਵਰਦਾਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਵਰਦਾਨਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਸਯਾਨਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਡਵਾਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਂਡਾਰਕੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਪਿੰਡਾਰਕ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੂਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪਦ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਮੁਦ੍ਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਰਿਂਦਮ
ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅੱਜ ਵੀ ਪਦਮ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂਕਾਨਿ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਕੁਰੁਨਂਦਨ । ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਪਦਮ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਸਿਂਧੋਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਸਾਗਰ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਨਦੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ।
ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਿਮੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਉਪਾਸਂਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤਿਮੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਂ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਮ੍ । ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਨੁਦਤੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਮਿਰਤ੍ਰ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹਯਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਿਮੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਦਿਤਿਨਂਦਨਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸ਼ੌਚਂ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਵਤਕਂਟਕਾਨ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ।
thumb|400px|ਵਸੁਧਾਰਾ, ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਸੁਧਾਰਾਮਭਿष੍ਟੁਤਾਮ੍ । ਗਮਨਾਦੇਵ ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਹਯਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਵਸੁਧਾਰਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਾ ਤੁ ਮਾਨਵਃ । ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਪਿ ਪਰਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸੂਨਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਵਸੂਨਾਂ ਸਂਮਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਂਧੁਤਮਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਇਹ ਸਿੰਧੁਤਮਮ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬਹੁਤ ਸੂਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੁਂਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਕृਤੀ ਵਿਰਜਾ ਨਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਤੁੰਗਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਿਕਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੇਣੁਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਮਲਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਾ ਇਵ
ਉਥੇ ਹੀ ਰੇਣੁਕਾ ਜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ-ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨੁੱਖ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪਂਚਨਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਪਂਚਯਜ੍ਞਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਯੇ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪੰਚਨਦ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਤੇ ਸਾਧਾਰਣ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਭੀਮਾਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨ ਯੋਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਨਰੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਭੀਮਾ ਜੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਡਲਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਹਤ੍
ਉਥੇ, ਕੁੰਡਲ ਵਾਲਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।