ਤਤੋ ਦੈਵਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰੇਵਾਰੋਧਸਿ ਮਾਰੁਤਃ । ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਾਹਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਾਂ ਗਾਤ੍ਰੇ ਜਲਕਣਪ੍ਰਦਃ
ਫਿਰ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਹਾਅ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤਾ।
ਰੇਵਾਜਲਕਣਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੈਸ਼ਾਚ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਵਿਮੋਚਿਤਾਃ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਵਪੁषਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਮਦਾਮ੍
ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੈਸ਼ਾਚੀ ਦੁਖ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਲੋਮਸ਼ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਪਰਿਣੀਤਾਃ ਸੁਖਂ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟੇ
ਫਿਰ, ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਆਹੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਉਵਾਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹਨੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਮਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ; ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਮਦਾਗੁਣਸਂਸ਼੍ਰਯਃ । ਇਤਿਹਾਸੋ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਨਰਮਦਾ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ-। ਅਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਸਿष੍ਠੋਕ੍ਤਾਨਿ ਮੇ ਵਦ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਨਾਰਦ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਤ੍ਰ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਸਿष੍ਠੋਕ੍ਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸਿਂਧੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿੰਧੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਮਾਨਂ ਚਾਧਿਰੋਹਤਿ । ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
—ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਚਰਮਣਵਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ—
ਰਂਤਿਦੇਵਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਹਿਮਵਤ੍ਸੁਤਮਰ੍ਬੁਦਮ੍
—ਰੰਤਿਦੇਵ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਛਿਦ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ
ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚੀਰ ਸੀ; ਉਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪਿਂਗਾਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਿੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਾਜਾ—
ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
—ਕਪਿਲ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਮੁਖਂ ਵੀਰ ਅਨਲੋऽਨਿਲਸਾਰਥਿਃ
ਉਥੇ, ਹੂਤਾਸ਼ਨ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਵਿਰੋਧੀ, ਅੱਗ ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਸਵਾਰੀ ਹਵਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਸ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਸਂਗਮਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੋऽਗ੍ਨਿਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਸਦਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
—ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਨਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਵਰਦਾਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ।
ਵਰਦਾਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਵਰਦਾਨਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਸਯਾਨਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਡਵਾਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਂਡਾਰਕੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਪਿੰਡਾਰਕ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੂਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪਦ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਮੁਦ੍ਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਰਿਂਦਮ
ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅੱਜ ਵੀ ਪਦਮ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂਕਾਨਿ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਕੁਰੁਨਂਦਨ । ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਪਦਮ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਸਿਂਧੋਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਸਾਗਰ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਨਦੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ।
ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਿਮੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਉਪਾਸਂਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤਿਮੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਂ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਮ੍ । ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਨੁਦਤੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਮਿਰਤ੍ਰ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹਯਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਿਮੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਦਿਤਿਨਂਦਨਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸ਼ੌਚਂ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਵਤਕਂਟਕਾਨ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ।