ਅਤਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤੇ ਆਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ । ਇਤਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਧਾਵਂਤੋ ਵਸਂਤਿ ਸਰਸਸ੍ਤਟੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਿਸਾਚ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਲੋਮਸ਼ੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਆਗਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਦृਚ੍ਛਿਕੋ ਮੁਨਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਸਮਾਕੁਲਾਃ । ਧਾਵਂਤੋ ਹ੍ਯਤ੍ਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਯੂਥਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਿਸਾਚ ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉੱਦੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਤੇਜਸਾ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਤੁ । ਅਸਮਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੂਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਤੇ ਦੂਰ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਬਲਾਤ੍ਪਿਸ਼ਾਚਃ ਸਹ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਾष੍ਟਾਂਗਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਉਹ ਦੁਜਾਤੀ, ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਾਸ਼ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਸੂਨृਤਾਂ ਵਾਚਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਂਜਲਿਮ੍ । ਮਹਾਭਾਗ੍ਯੋਦਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਾਧੂਨਾਂ ਸਂਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਸਦਾ ਹੀ ਭਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।'
ਗਂਗਾਦਿਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯੋ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਤਾਂ ਸਂਗਂ ਤਯੋਃ ਸਤ੍ਸਂਗਮੋ ਵਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗੁਰੂਣਾਂ ਸਂਗਮੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟਫਲੋ ਭੁਵਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਦੋ ਰੋਗਹਾਰੀ ਚ ਕਿਂ ਤਮੋਪਹਰੋ ਮਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣਯੋਗ ਤੇ ਨਾ ਵੇਖਣਯੋਗ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਇਮਾ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਮੁਨੇ ਸੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍ਮਜਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਜੀਬ ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: 'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮੈਂ ਦੁਜਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ।'
ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਸ਼ਾਚਰੂਪੇਣ ਮਿਥਃ ਸ਼ਾਪਵਿਮੋਹਿਤਾਃ । ਦੀਨਾਨਨਾਸ੍ਸੁਤਿष੍ਠਾਮਸ੍ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੇ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਭੁਲੇ ਹੋਏ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਬਾਲਾਨਾਂ ਨਿਸ੍ਤਾਰੋ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਤਮਸ੍ਤੋਮਃ ਕਿਂ ਨੁ ਲੀਯੇਤ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਕਮਲ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਲ੍ਲੋਮਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕृਪਾਰ੍ਦ੍ਰੀਕृਤਮਾਨਸਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੁਃਖਿਤਂ ਤਂ ਮੁਨੇਃ ਸੁਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਮਸ਼ ਦਾ ਮਨ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਪਦਿ ਜਾਯਤਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯੇਨ ਮਿਥਃ ਸ਼ਾਪੋ ਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਯਾਦ ਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ, ਤਾਂ ਆਪਸੀ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਵਾਚ- ਮਹਰ੍षੇ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮੋ ਮੁਚ੍ਯੇਮ ਯੇਨ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ । ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਲਂਬਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦਾਰੁਣੋ ਯਤਃ
ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕੀਏ; ਇਹ ਵੇਲੇ ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ।
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ- ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵੋ ਰੇਵਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ; ਰੇਵਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਾਪਨਾਸ਼ੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨੇਨ ਜਾਯੇਤ ਇਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਚ ਪਾਤਕਮ੍ । ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨਂ ਦਹੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਮਿਵਾਨਲਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਦੋਸ਼, ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਪੇ ਪਿਸ਼ਾਚਕ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਰ੍ਮਦਾਤੋਯੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਪਾਪ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਹੇ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਕृਨ੍ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਸ੍ਨਾਨਮਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਾ ਹਿ ਸਾ । ਹਿਮਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਣਿ ਵੈ
ਜਾਣ-ਸਮਝ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਪ੍ਰਦਂ ਹੀਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾ ਰੇਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਰੇਵਾ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਦਆਪ੍ਲਾਵੋ ਨਾਰ੍ਮਦਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਰੇਵਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਪਾਪ ਹਟਾਉਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਡੁਬਕੀ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਮੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਯ ਭਵੇਦਾਪ੍ਲਾਵ ਉਤ੍ਤਮਃ । ਸਾਰਸ੍ਵਤੋਘਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਫਲਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਹਿ ਪਿਸ਼ਾਚਕ । ਪਾਪੇਂਧਨਦਵਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਹੇਤੁਕ੍ਰਿਯਾਪਹਃ
ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਸ਼ਾਚ; ਇਹ ਪਾਪ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨਾਰ੍ਮਦਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਸਰਯੂਗਂਡਕੀਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ
ਨਰਮਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਰਯੂ, ਗੰਡਕੀ, ਸਿੰਧੂ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ।
ਤਾਪੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਾ ਪਯੋष੍ਣੀ ਕृष੍ਣਵੇਣਿਕਾ । ਕਾਵੇਰੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਾ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣਿਕਾ, ਕਾਵੇਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸੁ ਰੇਵਾ ਪਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਰੇਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਦਂ ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਂ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਰੇਵਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦਵਿਜ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਗਾਯਂਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਤਤਂ ਦਿਵਿष੍ਠਾ ਰੇਵਾ ਕਦਾ ਦृष੍ਟਿਗਤਾ ਹਿ ਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਾ ਨਰਾ ਯਤ੍ਰ ਨ ਗਰ੍ਭਵੇਦਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—'ਰੇਵਾ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗੀ?' ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾ ਰੇਵਾਸੁਤੋ ਯੇ ਬਹੁਪਾਪਕਂਚੁਕਾਃ । ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਤੇ ਨੋ ਨਿਰਯੇषੁ ਧਰ੍ਮ੍ਮਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੁ ਤੇ ਚਾਰੁਚਰਂਤਿ ਦੇਵਵਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਥੇ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਣ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਤੀਵ੍ਰੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨਤਪੋਭਿਰਧ੍ਵਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਾ ਪੁਰਾ । ਰੇਵਾਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼ੁ ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਰਭੂਦ੍ਰੇਵਾ ਵਰਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਕਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ ਸੀ; ਰੇਵਾ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਕਲੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਕਾਃ । ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਰੇਵਾਮਜ੍ਜਨਹੇਤਵੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰੇ।