ਅਨਾਸ਼ਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਟਵੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ ਗਤਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿੰਗ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਵੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਰਂਡੀਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉੱਥੇ ਏਰੰਡੀ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਾਯਣਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉੱਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦੋਦਧਿਸਂਗਮਮ੍ । ਜਮਦਗ੍ਨਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਮਦਗਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿਂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਾਧਿਪੋਭਵਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਮਦੋਦਧਿਸਂਗਮੇ
ਉੱਥੇ, ਬਹੁਤ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਸੀ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਗੁਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਵਿਘਾਟਨਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਆਰਾਧਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ (ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸ਼ਾਮ) ਦੇਵੇਸ਼ਰ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਵਰਗਾ ਤੀਰਥ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਿਆਮ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਾਗਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੋਜਨਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਤਿष੍ਠੇਦਾਵਰ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਗਰੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੋ ਜੋਜਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ—
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਸਃ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸਮਝੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਸਂਗਮਂ ਯਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਮਹਾਰਾਜਨ੍ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯੋਦਕਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਤੱਕ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਲੱਖਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਸਥਾਨ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਟਨਂ ਚਰ੍ਯਾ ऋषਿਕੋਟਿਨਿषੇਵਿਤਾ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣੈਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਨਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੇਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਆਦਿ ਕਰਮ—
ਸੇਵਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਈਪ੍ਸਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਿਕਾਃ । ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਵੈ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਾਠ ਨਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਅਭਿषਿਂਚਂਤਿ ਪਾਂਡਵ । ਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਜੀ ਸਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਂਧ੍ਯਾ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸੁਭਗਾਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੁਦਰ ਜੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀਂ ਲਭਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਯਚ੍ਚ ਯੋ ਵਾਞ੍ਛਤੇ ਫਲਮ੍ । ਤਦੇਵ ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ । ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਵਿਯੋਨਿਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰਾ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਾਪਜਂ ਭਯਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰਾਉਣਾ ਡਰ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰੇਵਾਜਲਕਣਾਗ੍ਨਿਨਾ । ਰੇਵਾਜਲਕਣਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਾਰਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਰੇਵਾ ਜੀ ਦੇ ਜਲ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੇਵਾ ਜੀ ਦੇ ਜਲ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਭਗਵਨ੍ਬਹੁਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸ਼ਾਪੋ ਲਂਭਿ ਕਥਂ ਕੁਤਃ । ਕਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਾਨਿ ਤਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਕਿਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਵਯਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇੰਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਉਹ ਕਿਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕੀ ਸਨ, ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਸੀ?
ਕਥਂ ਰੇਵਾਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਪਾਕਾਚ੍ਛਾਪਸਂਭਵਾਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਤਾਃ ਸਸ੍ਨੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਰੇਵਾ ਜੀ ਦੇ ਜਲ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਨ੍ਹਾਈਆਂ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਮਤ੍ਕਾਰਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਲਨਾਸ਼ਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਰਮਦਾ ਜੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਮਹਾਤਮ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਦਾਗ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰ੍ਮਦਾਨਰ੍ਮਦਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਦੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤੀ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰ ਤਾਰਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ 'ਨਰਮਦਾ' ਜਾਂ 'ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ' ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਭਵਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰੇਵਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਥਾਪਿ ਚਰਿਤਂ ਸਾਧੋ ਯਦੇਤਤ੍ਤਨ੍ਨਿਗਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰੇਵਾ ਜੀ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਸਾਧੂ, ਹੁਣ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੱਸੋ।