ਵਰਾਹਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕਂ ਤੁ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਾਰਾਹ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੌਰ੍ਣਿਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਈਸ਼ਾਨਂ ਬਲਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਰੀਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਸਮਾਨੀ ਨਗਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਧ੍ਵਜੇ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੇ ਸੁਪ੍ਤੇ ਨਾਗਾਰਿਕੇਤਨੇ । ਨਰ੍ਮਦਾਤੋਯਵੇਗੇਨ ਰੁਰੁਕਚ੍ਛੋਪਸੇਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਵਾਸਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਂਕਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸ ਵਾਸਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਟਾਪੂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਗਮੇ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ਿਖਿਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਖੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਪਕ੍ਸ਼ੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੋਜਯੇਦੇਕਂ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ । ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਮਾਨਵਃ
ਭਰਗੂ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਨ, ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭृਗੁਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ । ਅਵਤਾਰਃ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਗੂ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਥੇ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿਹਗੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਹਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸੁਭਗੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਭੋਗਵਾਨ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤृਪਿਂਡਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਦਰ੍ਭਵਿਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤੁ ਉਦਕਂ ਤੁ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰੇ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਹਰਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤृਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨਸਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਨਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਤੁ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ਪਸ਼ੁਪੁਤ੍ਰਧਨਾਨਿ ਚ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਕਰੇ — ਚਾਹੇ ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ — ਰਾਜਾ ਜੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਦ੍ਯੋਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਾ ऋषਿਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਂਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਤਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਰਵ੍ਯਯਃ । ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਦੇਵਸ਼੍ਚਂਡਰੂਪਧਰੋ ਹਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕृਤਾਨਨ ਬੀਭਤ੍ਸਸ੍ਤਚ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਮੁਪਾਗਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਰਾਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭੈੜਾ ਚਿਹਰਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕੁੜੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾऋਦ੍ਧਿਂ ਚ ਯਃ ਸੇਵੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਬਿਂਦੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, 'ਸਵਰਗ ਬਿੰਦੂ' ਨਾਮੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਅਪ੍ਸਰੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਅਪਸਰੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਨਾਗਲੋਕਸ੍ਥੋऽਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਕਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, 'ਨਰਕ' ਨਾਮੀ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਭਾਰਭੂਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਭਾਰਭੂਤ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਅਵਤਾਰਂ ਤੁ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਹ ਤੀਰਥ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।