ਗੁਹ੍ਯਾਤਿਗੁਹ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਾ ਭਵੇਤ੍ । ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ । ਔਪਾਨਹਂ ਤਦਾ ਛਤ੍ਰਂ ਦੇਯਮਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਥੇ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਨਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਂ ਚੈਵ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦਾਨਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇषੁ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤੀ ਦਾਤ ਵੀ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਵਿਚ ਵੱਛਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਨਰਾ ਮੂਢਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤਾਃ । ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵृषਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮੂਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਭृਗੁਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਸਕृਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗੌਤਮੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੌਤਮੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਕਾਂਚਨੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਧੌਤਪਾਪਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧੌਤਂ ਯਤ੍ਰ ਵृषੇਣ ਤੁ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਰਮਦਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਬਲੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਰਾਡ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਰੁਦਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਏਰਂਡੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਏਰੰਡੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਦੱਸਿਆ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ । ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਚੈਵ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾष੍ਟਮੀਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਯਮਦੂਤੈਰ੍ਨ ਬਾਧ੍ਯੇਤ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਦ੍ਵੀਪਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿਰਣਯਦਵੀਪ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਧਨਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਨਖਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਕਨਖਲ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰੁਡੇਨ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯੋਗਿਨੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਰੁੜ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਜੋਗਿਨੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਯੋਗਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹ ਨृਤ੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਜੋਗਿਨੀ ਜੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਈਸ਼ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਈਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਈਸ਼ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਈਸ਼ਵਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਅਚਿਂਤ੍ਯਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅਚਿੰਤਯ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਸਿੱਧੀ ਪਾਈ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਹਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕਂ ਤੁ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਾਰਾਹ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੌਰ੍ਣਿਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਈਸ਼ਾਨਂ ਬਲਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਰੀਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਸਮਾਨੀ ਨਗਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਧ੍ਵਜੇ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੇ ਸੁਪ੍ਤੇ ਨਾਗਾਰਿਕੇਤਨੇ । ਨਰ੍ਮਦਾਤੋਯਵੇਗੇਨ ਰੁਰੁਕਚ੍ਛੋਪਸੇਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਵਾਸਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਂਕਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸ ਵਾਸਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਟਾਪੂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਗਮੇ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ਿਖਿਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਖੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਪਕ੍ਸ਼ੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੋਜਯੇਦੇਕਂ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ । ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਮਾਨਵਃ
ਭਰਗੂ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਨ, ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।