ਪਰਦਾਰਪਰਸ੍ਵਰਤਂ ਪਰਿਭਵਪਰਿਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤਮ੍ । ਪਰਵਦਨਵੀਕ੍ਸ਼ਣਪਰਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਹਿ
ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ—ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਨਿੰਦਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਲੀਕਾਭਿਮਾਨਦਗ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰਵਿਭਵਵਿਲਸਿਤਂ ਦੇਵ । ਕ੍ਰੂਰਂ ਕੁਪਥਾਭਿਮੁਖਂ ਪਤਿਤਂ ਮਾਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਦੇਵੇਸ਼
ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ—ਜੋ ਝੂਠੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ, ਥੋੜੀ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼, ਕਠੋਰ, ਗਲਤ ਰਾਹ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੀਨੇਂਦ੍ਰਿਯਗਣਸਾਰ੍ਥੈਰ੍ਬਂਧੁਜਨੈਰੇਵ ਪੂਰਿਤਾ ਆਸ਼ਾ । ਤੁਚ੍ਛਾ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ਂਕਰ ਕਿਂ ਮੂਢਂ ਮਾਂ ਵਿਡਂਬਯਸਿ
ਮੇਰੀ ਆਸ ਸਿਰਫ਼ ਗਰੀਬ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਰਥ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਠਠੋਲਦਾ ਹੈਂ?
ਤृष੍ਣਾਂ ਹਰਸ੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮਾਂ ਦੇਹਿ ਹृਦਯਵਾਸਿਨੀਂ ਨਿਤ੍ਯਾਮ੍ । ਛਿਂਧਿ ਮਦਮੋਹਪਾਸ਼ਾਨੁਤ੍ਤਾਰਯ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵ
ਮੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਕਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਸਾ ਦੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦੇ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ।
ਕਰੁਣਾਭ੍ਯੁਦਯਂ ਨਾਮ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ । ਯਃ ਪਠਤਿ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਭृਗੋਰ੍ਯਥਾਹਿ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ 'ਕਰੁਣਾ ਉਤਪੱਤੀ' ਨਾਮਕ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਅਹਂ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਸ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਉਮਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵੋ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ। ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ-। ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਮ । ਰੁਦ੍ਰਵੇਦੀ ਭਵੇਦੇਵਮੇਤਤ੍ਸਂਪਾਦਯਸ੍ਵ ਮੇ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੇਦੀ ਬਣ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਥਾਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਨ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਏਕਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣੇਗਾ। ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਕਿਨ੍ਨਰਾਃ । ਉਪਾਸਂਤੋ ਭृਗੋਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁष੍ਟੋ ਯਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਕਿੰਨਰ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਅਵਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਵਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮ੍ਰਿਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜਂਤਵਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ, ਜੀਵ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਹ੍ਯਾਤਿਗੁਹ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਾ ਭਵੇਤ੍ । ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ । ਔਪਾਨਹਂ ਤਦਾ ਛਤ੍ਰਂ ਦੇਯਮਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਥੇ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਨਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਂ ਚੈਵ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦਾਨਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇषੁ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤੀ ਦਾਤ ਵੀ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਵਿਚ ਵੱਛਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਨਰਾ ਮੂਢਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤਾਃ । ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵृषਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮੂਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਭृਗੁਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਸਕृਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗੌਤਮੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੌਤਮੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਕਾਂਚਨੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਧੌਤਪਾਪਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧੌਤਂ ਯਤ੍ਰ ਵृषੇਣ ਤੁ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਰਮਦਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਬਲੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਰਾਡ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਰੁਦਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਏਰਂਡੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਏਰੰਡੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਦੱਸਿਆ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ । ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਚੈਵ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾष੍ਟਮੀਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਯਮਦੂਤੈਰ੍ਨ ਬਾਧ੍ਯੇਤ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਦ੍ਵੀਪਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿਰਣਯਦਵੀਪ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਧਨਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਨਖਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਕਨਖਲ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰੁਡੇਨ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯੋਗਿਨੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਰੁੜ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਜੋਗਿਨੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਯੋਗਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹ ਨृਤ੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਜੋਗਿਨੀ ਜੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਈਸ਼ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਈਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਈਸ਼ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਈਸ਼ਵਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਅਚਿਂਤ੍ਯਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅਚਿੰਤਯ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਸਿੱਧੀ ਪਾਈ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।