ਮਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚ ਤਾਂ ਧੀਰਸ਼੍ਚਲਿਤੋ ਮਦ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸ ਪਾਂਥਸ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ਿਬਿਕਾਵਾਹਾਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
'ਉਸ ਨੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਲਕੀ 'ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਯਾਤਰੀ ਤੇ ਪਲਕੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਜਲਮਿਦਂ ਯਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਤਚ੍ਛृਣੁ । ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਖਾਂਡਵਵਨੇ ਯਮੁਨਾਸ੍ਤਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
'ਜਿਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਇਹ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਖਾਂਡਵ ਵਣ ਵਿੱਚ, ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'
ਤਤ੍ਤੀਰੇऽਸ੍ਤਿ ਹਰਿਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਰਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
'ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹਰਿਪ੍ਰਸਥ ਨਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਨਿਗਮੋਦ੍ਬੋਧਕਂ ਜਾਤਾ ਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਜਲਾਸ਼ਨਾਤ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂਮਿਹ ਤ੍ਵਯਾ
'ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।'
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦ੍ਵਦਾਸ਼ੁ ਨਿਸ਼ਾਚਰ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਮਰਸਿ ਤ੍ਵਮਿਹਾਧੁਨਾ । ਵਦ ਕਿਂ ਤੇ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਯੇਨ ਜਾਤੋऽਸਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ— ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ। ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮ ਯਾਦ ਆ ਗਏ ਹਨ? ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣਿਆ?'
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾਹਮਭਵਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਕੁਲੇ । ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦ-ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮਾੜਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਅਧਰਮੀ ਸੀ—ਸੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਹਿ ਮਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਸਹ ਤਦ੍ਵਿਦੈਃ । ਹਾਰਿਤਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਭੂਰਿ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਪਿਤੁਰੇਵ ਚ
'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਿਉ ਦੇ ਬਹੁਤ ਜਾਇਦਾਦ ਹਾਰ ਬੈਠਾ।'
ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭੂਪਾਯ ਮਾਮਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਜ੍ਜਨੈਃ । ਪੁਰਾਨ੍ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਨਿਃਸ੍ਵੋ ਗਤੋऽਹਂ ਗ੍ਰਾਮਮਂਤਿਕੇ
'ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਨੂੰ ਪਿੰਡੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
ਤਤ੍ਰਾਸੀਨ੍ਮੇ ਸਖਾ ਨਾਮ ਦੇਵਕੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਃ । ਤੇਨਾऽਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਗੇਹੇ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਚਿਰਮਾਦਰਮ੍
'ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਸੀ, ਨਾਮ ਦੇਵਕ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਂਭਿਆ।'
ਵਸ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਰ ਸੁਖੇਨਾਹਂ ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ । ਕਾਮਾਤੁਰੋऽਹਮਭਜਂ ਬਲਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਭੋਗ ਲਿਆ।'
ਸਾ ਮृਤਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵਿषਮ੍ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਸਾਯੁਕ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ੀਥੇऽਹਂ ਪਲਾਯਿਤਃ
ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਲਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਪਲਾਯਮਾਨਸ੍ਤਰਸਾ ਧृਤੋऽਹਂ ਰਾਜਕਿਂਕਰੈਃ । ਚੌਰੋऽਯਮਿਤਿ ਖਙ੍ਗੇਨ ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਰੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੋਰ ਸਮਝ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮृਤਂ ਮਾਂ ਯਾਤਨਾਦੇਹਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ । ਰੌਰਵੇ ਨਿਰਯਘੋਰੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾऽਹਂ ਤੀਵ੍ਰਯਾਤਨਾਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨੈਵ ਪਾਪੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਏ। ਉਸੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਵਦਾਮਿ ਤਮੁਪਾਯਂ ਮੇ ਯੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਾਂ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਪਿਤੇ ਸਾਧੋ ਵਦਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਦਰਮ੍ । ਯੇਨ ਤੀਰ੍ਥਵਰਸ੍ਯੇਦਂ ਜਲਂ ਮਮ ਮੁਖੇ ਗਤਮ੍
ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਜਨ੍ਮਨਿ ਮਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰਿਦਿਨੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸਂਸਰ੍ਗਾਨ੍ਨੇਚ੍ਛਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤਮ੍
ਉਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਕ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਾਹ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥ ਸਂਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਤੁਂਮਪਿ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ । ਮਦ੍ਗृਹੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਯਾਤੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਧृਕ੍
ਫਿਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਨਵ ਆਇਆ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਲਏ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੁਪਿਤੋऽਹਂ ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੁਰ੍ਵਚੋ ਵਦਮਗ੍ਰਤਃ । ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਸਿ ਦੁਰਾਚਾਰ ਦਾਂਭਿਕਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਾਂਤਰੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਕੜਵੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ: 'ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਵਾਲਿਆ, ਪਖੰਡੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ?'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ ਮਯਾ ਧੀਰਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਮਾਨਾਪਮਾਨਯੋਃ । ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਨਿਕੇਤਾਨ੍ਮੇ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਚਲਿਤੋ ਯਦਾ
ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਮੇਰੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਤਦਾਭਿਮੁਖਮਾਯਾਂਤੀ ਪਤ੍ਨੀ ਮਮ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਸਾਧੁਂ ਗृਹਮਾਨਯਤ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਵਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਉਸ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਈ।
ਮਯਾਪਮਾਨਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਕ੍ਰੋਧੋऽਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਯਾਦृਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਨਂਦੋ ਯਤਃ ਸੋਰਿ ਸੁਹृਤ੍ਸਮਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਤਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿष੍ਟਰੇ ਚੋਪਵੇਸ਼੍ਯ ਸਾ । ਭੋਜ੍ਯਂ ਭੋਜਯ ਜੀਵੇਸ਼ ਜਯਤਾਦ੍ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਓ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਨ੍ਯਗਦਂ ਤਂ ਮਹਾਸ਼ਯਮ੍ । ਮ੍ਲਾਨਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸ਼ਮਯ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਮ੍
ਉਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਨੇ ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਲੇ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ: 'ਉਠੋ, ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਓ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਚਰਣੌ ਨੋਦਿਤਸ੍ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਲਯਂ ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਤੁ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਅਦਦਾਂ ਪਾਤ੍ਰਮਨ੍ਨੇਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਵੇਕਿਨੇ । ਜਲਂ ਚ ਤਤ੍ਕਰੇ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਹਂ ਤਯਾ ਮੁਹੁਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ, ਉਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪਭੁਜ੍ਯ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵੈਰਂ ਵਿਗਤਵਿਕ੍ਰਿਯਃ । ਹਰੇਰਾਮ ਹਰੇਕृष੍ਣ ਜਪਨ੍ਨਿਤਿ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ ਕੇ, 'ਹਰੇ ਰਾਮ, ਹਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਜਪਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੋਦਿਤੇਨ ਮਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਯੇਨੇਦਂ ਪ੍ਰਾਪਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਵਾਰਿ ਮੇ
ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਪਥਿਕਃ ਸ ਚ ਤੇ ਵਾਹਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਖੇ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਿਨਃ
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਣੁਸ਼ਰਮਣ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਹਕ ਸਨ, ਹੁਣ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪਥਿਕਵਾਹਾ ਊਚੁਃ ਭੋ ਭੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ ਸਾਧੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਅਪ੍ਯਪਮृਤ੍ਯੁਤਾਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਦਂ ਵਾਰਿ ਪੀਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਹੇ ਸਾਧੂ, ਅਸੀਂ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ ਸੀ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ।