ਉਮਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਟੋ ਵਰਪ੍ਰਦਃ । ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਤਟਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਗਤਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਭਵਤੂਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇ।
ਅਰ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਂਤਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਉਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਤੀਰਥ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਰੂਪੇਣ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਯਮੇਨੈਵ ਕਾਮਦੇਵੇਨ ਵਾਯਵੇ
ਉਹ ਕੁਸੁਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਯਮ, ਕਾਮਦੇਵ ਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਪੁਰਾਗਤੈਃ । ਅਂਧੋਨਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਧੋਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੋਜਨਂ ਪਿਂਡਪਾਤਨਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼ੇ ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਅਥਵਾਪਿ ਅਨਾਸ਼ਨੇ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮृਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਯੋਜਨੇ । ਤ੍ਰੈਯਂਬਕੇਣ ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਨਰਪੁਂਗਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਅੰਦਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਧੋਨਮੂਲੇ ਦਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਿਂਡਂ ਚੈਵ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ
ਅੰਧੋਨਾ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾਯਣੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਪੁਰੁषੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾਪਿ ਵਸੇਦਾਯਤਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ—ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੂਜਨਾਨ੍ਨਰਃ । ਸ ਤਾਂ ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਮਖੈਃ
ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਦਾ ਚ ਤੀਰ੍ਥਕਾਲੇਨ ਰੂਪਵਾਨ੍ਸੁਭਗੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਭਵਤਿ ਰਾਜਾਸਾਵਾਸਮੁਦ੍ਰਾਂਤਗੋਚਰੇ
ਤੀਰਥ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਅੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚ ਦਂਡਪਾਲਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਯਾਤ੍ਰਾ ਅਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਕੁਂਡਲਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਖੇਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਜਾਂ ਦੰਡ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਕੰਨ-ਕੁੰਡਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਦੇਵਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਮੁਂਚਂਤਿ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਕੁਸੁਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੁਸੁਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਭਾਰ੍ਗਵੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਹੁਂਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇਨ ਦਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਲਯਂ ਗਤਾਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਭਾਰਗਵੇਸ਼ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਵੋ, ਜਿਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਪਾਂਡੁਨਂਦਨ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੇ । ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੇ ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਸਂਨਿਭੇ
ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੋਟੀ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਸ੍ਫਟਿਕਸੋਪਾਨੇ ਚਿਤ੍ਰਪਟ੍ਟਸ਼ਿਲਾਤਲੇ । ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਨਾਨਾ ਪਦ੍ਮੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਉਥੇ ਹੀਰਾ ਤੇ ਸਫੈਰ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਕਸ਼ੀਦਾਰ ਚਤਾਂ ਹਨ, ਜਾਮਬੂਨਦ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸੀਨਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਭੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਾਹਕਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਗਣਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਸ੍ਕਂਦਨਂਦਿਮਹਾਕਾਲੈਰ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਗਣਾਦਿਭਿਃ । ਉਮਯਾ ਸਹਿਤਂ ਦੇਵਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡਃ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਸਕੰਦ, ਨੰਦੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗਣ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਮਾਦਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤ । ਸਂਸਾਰਭਵਭੀਤੋਹਂ ਸੁਖੋਪਾਯਂ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸੋ।
ਭਗਵਨ੍ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਭਗਵਾਨ, ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦ । ਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਕੁਰੁ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ऋषਿਸਂਘੈਸ੍ਸਮਾਵृਤਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਓ।
ਮਨ੍ਵਤ੍ਰਿ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚੈਵ ਅਂਗਿਰਾਃ । ਯਮਾਪਸ੍ਤਂਬ ਸਂਵਰ੍ਤਾਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਬृਹਸ੍ਪਤੀ
ਮਨੂ, ਅਤ੍ਰਿ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ੍ਯ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਅੰਗਿਰਸ, ਯਮ, ਅਪਸਤੰਬ, ਸੰਵਰਤ, ਕਾਤਿਆਨ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ—
ਨਾਰਦੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਚ੍ਛਂਤਿ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਗਂਗਾਕਨਖਲੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਗਯਾ
ਨਾਰਦ ਤੇ ਗੌਤਮ ਵੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: ਗੰਗਾ ਕਨਖਲ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਗਯਾ ਬਾਰੇ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਤਪੋਰ੍ਜਨਾਤ੍ । ਹੋਮਾਚ੍ਚੈਵੋਪਵਾਸਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਮਹਤ੍
ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਧਿਆਨ, ਤਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਚਾਣਿਕ੍ਯੋਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਉਥੇ ਚਾਣਿਕ੍ਯੋ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯੋਜਨਾਵृਤ੍ਤਿਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਪਾਗ੍ਰੇਣ ਦृष੍ਟੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਅਹਮਤ੍ਰ ऋषਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਹ੍ਯੁਮਯਾ ਸਹ
ਪੈਰ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਮਲੇ ਮਾਸਿ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ । ਕੈਲਾਸਾਚ੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਹਾਜਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।