ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਅਹਲ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਗਮਤ੍ । ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਪਾਰਮੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਜਦ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀ ਨੂੰ—
ਕਾਮਦੇਵਦਿਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਲ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਹਲਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਲ੍ਲਭੋ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਾਮਦੇਵ ਇਵਾਪਰਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਮਦੇਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ—
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸੋਮਗ੍ਰਹੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਫਲਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਜਾ, ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਉਥੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸੋਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਤੁ ਜਲੇਪ੍ਯਥਵਾਪਿ ਹ੍ਯਨਾਸ਼ਨੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸੋਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ—
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮृਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਸੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਭਿਜਾਯਤੇ । ਸ੍ਤਂਭਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੋਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਫਿਰ ਸਤੰਭ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੀਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਧਨੀਪੁਰਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਸੁਰਾ ਯੋਧਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਕੋਟਿਸ਼ਃ
ਯੋਧਨੀ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵੇਦਿਹ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਾਪਸੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਮੋਹਕਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤॄਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਪਸੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਅਮੋਹਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤृਪਿਂਡਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਜਰੂਪਾਃ ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਯਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍ਪਿਂਡਂ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ ਹਾਥੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।
ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗਣਪਤ੍ਯਂਤਿਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਿਂਗੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਗਣਪਤਿ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਨਰ੍ਮਦਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਥੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਓਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਕਾਮਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਤ੍ਯਸੌ ਮਹਾਨ੍ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਮਾਧਿਪਰ੍ਵਦਗ੍ਧਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵੋਪਮਸ਼੍ਚੈਵ ਹੁਤਾਸ਼ਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਰ੍ਵਣਿ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਮ ਦੀ ਅੱਗ ਚਾਂਦ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਤੇ ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਸੁਮੇਸ਼੍ਵਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਸੁਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਮਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਟੋ ਵਰਪ੍ਰਦਃ । ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਤਟਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਗਤਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਭਵਤੂਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇ।
ਅਰ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਂਤਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਉਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਤੀਰਥ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਰੂਪੇਣ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਯਮੇਨੈਵ ਕਾਮਦੇਵੇਨ ਵਾਯਵੇ
ਉਹ ਕੁਸੁਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਯਮ, ਕਾਮਦੇਵ ਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਪੁਰਾਗਤੈਃ । ਅਂਧੋਨਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਧੋਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੋਜਨਂ ਪਿਂਡਪਾਤਨਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼ੇ ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਅਥਵਾਪਿ ਅਨਾਸ਼ਨੇ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮृਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਯੋਜਨੇ । ਤ੍ਰੈਯਂਬਕੇਣ ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਨਰਪੁਂਗਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਅੰਦਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਧੋਨਮੂਲੇ ਦਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਿਂਡਂ ਚੈਵ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ
ਅੰਧੋਨਾ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾਯਣੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਪੁਰੁषੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾਪਿ ਵਸੇਦਾਯਤਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ—ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੂਜਨਾਨ੍ਨਰਃ । ਸ ਤਾਂ ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਮਖੈਃ
ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।