ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਪਿਂਡਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ਯਥਾऽਦਿਤ੍ਯੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਂਚਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉੱਚੇ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਕਪਿਲਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ—ਇਸ ਵਰਗਾ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਨਾਰ੍ਮਦੀਯੋਤ੍ਤਰੇਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਯਤਨਂ ਰਮ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ ਭਾਵਿਤਮ੍
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਯੇ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਗਰੀਬ ਹਨ, ਰੋਗੀ ਹਨ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ । ਵਸੇਦਾਯਤਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ—
ਨ ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇਂਧੋ ਬਧਿਰਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਭਗੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਵਤਿ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਰੋਗੀ, ਨਾ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਨਾ ਬਹਿਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਯੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਮਾਸੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਥੋ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਤਤਃ ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਭਿਰ੍ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਲਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਨਾਗ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤੋषਿਤਃ
ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਰੁਤਾਲਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀ ਸਮਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਰੁਤਾਲਯ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਂਚਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਾਯੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਮਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਾਘਮਾਸੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਵਾਯੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋਨਿਸਂਕਟਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਦੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ।
ਅਹਲ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਫਿਰ ਅਹਲਿਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਅਹਲ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਗਮਤ੍ । ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਪਾਰਮੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਜਦ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀ ਨੂੰ—
ਕਾਮਦੇਵਦਿਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਲ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਹਲਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਲ੍ਲਭੋ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਾਮਦੇਵ ਇਵਾਪਰਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਮਦੇਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ—
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸੋਮਗ੍ਰਹੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਫਲਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਜਾ, ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਉਥੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸੋਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਤੁ ਜਲੇਪ੍ਯਥਵਾਪਿ ਹ੍ਯਨਾਸ਼ਨੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸੋਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ—
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮृਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਸੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਭਿਜਾਯਤੇ । ਸ੍ਤਂਭਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੋਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਫਿਰ ਸਤੰਭ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੀਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਧਨੀਪੁਰਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਸੁਰਾ ਯੋਧਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਕੋਟਿਸ਼ਃ
ਯੋਧਨੀ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ—