ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਂ ਮੁਰਾਰਿਕृਤਸ਼ਾਸਨਃ । ਅਯੋਨਿਸਂਗਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੋਨਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਨੀਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਾਂਡਵੇਸ਼੍ਵਰਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਮਵਧ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਪਾਂਡਵੇਸ਼ਵਰਕਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੀਡਾਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਰਾਜਾਭਿਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਂਬੋਤਿਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਤ੍ਤਰਾਯਣੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਦਿਚ੍ਛੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਕੰਬੋਤਿਕੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਣ ਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਦੇਵੈਰਪਿ ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍ । ਅਥਵਾ ਨੀਲਵਰ੍ਣਾਭਂ ਵृषਭਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਛੱਡੇ, ਤਾਂ—
ਵृषਭਸ੍ਯ ਤੁ ਰੋਮਾਣਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਕੁਲੇषੁ ਚ । ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਰੋ ਹਰਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਉਸ ਬਲਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹਰਾ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਨਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਤੇ ਜਾ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਪਿਂਡਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ਯਥਾऽਦਿਤ੍ਯੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਂਚਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉੱਚੇ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਕਪਿਲਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ—ਇਸ ਵਰਗਾ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਨਾਰ੍ਮਦੀਯੋਤ੍ਤਰੇਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਯਤਨਂ ਰਮ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ ਭਾਵਿਤਮ੍
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਯੇ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਗਰੀਬ ਹਨ, ਰੋਗੀ ਹਨ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ । ਵਸੇਦਾਯਤਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ—
ਨ ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇਂਧੋ ਬਧਿਰਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਭਗੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਵਤਿ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਰੋਗੀ, ਨਾ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਨਾ ਬਹਿਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਯੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਮਾਸੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਥੋ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਤਤਃ ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਭਿਰ੍ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਲਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਨਾਗ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤੋषਿਤਃ
ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਰੁਤਾਲਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀ ਸਮਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਰੁਤਾਲਯ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਂਚਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਾਯੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਮਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਾਘਮਾਸੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਵਾਯੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋਨਿਸਂਕਟਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਦੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ।
ਅਹਲ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਫਿਰ ਅਹਲਿਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।