ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚਂਦ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ੍ਥਃ ਸ਼ਿਵਵਨ੍ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦਿਵਯ ਸ਼ਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪਿਂਗਲੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸੇਨ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਯਾਵਂਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਰੋਮਾਣਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਯਸ੍ਤੁਪ੍ਰਾਣਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਂ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ । ਨਰ੍ਮਦਾਤਟਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਯੇ ਤੁ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਅਖੁੱਟ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮृਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਯਾਂਤਿ ਤਥਾ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਯਥਾ । ਸੁਰਭਿਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਾਰਕਂ ਕੋਟਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਜਦੋਂ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਚੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੁਰਭਿਕੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਕੋਟਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨਰਕ ਨਹੀਂ।
ਗਂਗਾਵਤਰਣੇ ਤਤ੍ਰ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਂਦਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਰਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੰਦੀਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਯਤੇ ਤਂ ਤੁ ਨਂਦੀਸ਼ਃ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤੋ ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥਂ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਨੰਦੀਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦਵੀਪੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਤਪੋਵਨ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਾ ਪੁਰਾ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸਭੀਤਾ ਮਹਾਨਦੀ । ਹੁਂਕਾਰਿਤਾ ਤੁ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤਤੋ ਗਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਉਥੇ ਮੁੜ ਗਈ ਸੀ; ਵਿਆਸ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਂਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਸ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦੀਪ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਵੇਦਿਕਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਾਲਂ ਯਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਜਲਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਅਖੁੱਟ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਏਰਂਡੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਗਮੇ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵਧੀਆ ਏਰੰਡੀ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਰਂਡੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਅਥਵਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾष੍ਟਮੀ
ਏਰੰਡੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਜਾਂ, ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ—
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸੋਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੋਜਯੇਦੇਕਂ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ । ਏਰਂਡੀਸਂਗਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਾਨੁਰਂਜਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਏਰੰਡੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ—
ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਕਾਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਚ ਵੈ ਜਲਮ੍ । ਨਰ੍ਮਦੋਦਕਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬषੈਃ
ਸੰਪੂਟ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਕੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍ । ਕਾਂਚਨੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸੁਵਰਨਤਿਲਕ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਚ੍ਯੁਤਃ ਕਾਲਾਦ੍ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਇਕ੍ਸ਼ੁਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਂਗਮਮ੍
ਸਮਾਂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇਕਸ਼ੂ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾऽਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਆਜਨ੍ਮਨਃ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਾਦ੍ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਫਿਰ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਂਗਿਰਸਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਆਂਗਿਰਸਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਲਾਂਗਲਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਲਾਂਗਲਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਂਗਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਭਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਯੋ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਦ੍ਰਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਅਥ ਨਾਰੀ ਭਵੇਤ੍ਕਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਗੌਰੀਤੁਲ੍ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਸਾ ਤੁ ਇਂਦ੍ਰਂ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਂਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਅਂਗਾਰਕ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਾਰਕੀ ਦੀ ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।