ਅਨ੍ਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਸੇਵ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਸੇਵਂਤੇ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪਤਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸ਼ੂਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੂਲਭੇਦੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਮਹਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸ਼ੂਲਭੇਦ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭੀਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾऽਜ੍ਯਮਧੁਨਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ, ਉੱਤਮ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਪੁਣਯ ਆਦਿਤਯੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅੱਜਯਮਧੁਨਾ ਸਮੇਤ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ । ਵਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨੀਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੱਲੀਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਨੀਰਾਜੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪਂਚਾਯਤਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਤਤੋਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਸਾਧਿਤਮ੍
ਪੰਜ ਆਯਤਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਮਸੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਯੋਧਿਤਾਃ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਨਿਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਦਾਨਵਾ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਗृਹ੍ਯਂਤੇ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਕੋਟਿਰ੍ਵਿਨਿਹਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇਨ ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਦੇਹਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਵਹੇਤ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਇਂਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਤ੍ਵਾਦ੍ਵਜ੍ਰਕੀਲੇਨ ਯਂਤ੍ਰਿਤਃ । ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਤ੍ਵਂ ਨਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਘृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਂ ਦਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਚਾਂਤੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਹ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਿਰਸਾਦਾਯ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਕਾਮੇਨ ਸਂਪੂਰ੍ਣੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਪਾਂਡਵ
ਘੀ ਵਾਲਾ ਨਾਰਿਅਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਸਮੇਤ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਤੋ ਰੁਦ੍ਰਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਚੇਹ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਗਤ੍ਯ ਤਤੋ ਦਿਵਮ੍
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆ ਕੇ, ਆਖਰ ਦਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਂ ਤਥੋਪਾਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਹਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ trayodaśī ਨੂੰ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਨਰਾਣਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ, ਉੱਤਮ ਅਗਸਤਯੇਸ਼ਵਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਏਕਵਿਂਸ਼ਕੁਲੋਪੇਤੋ ਨ ਮੁਚ੍ਯੇਦੈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਪਦਾਤ੍
ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਇਕਵੀਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧੇਨਵੋਪਾਨਹਂਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕਂਬਲਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਗਾਂ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਵਿਸ੍ਤਵਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸਿਂਹਾਸਨਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਿੰਘਾਸਨ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਨਾਰਦ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰਕਂਟਕਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦਮਰਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਮਰਕੰਟਕ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਾਮਨੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਾਮਨਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਮਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦੀਸ਼ਾਨੇਸ਼ਂ ਪੁਮਾਨ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ-ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਾਰਣੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।