ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਪਂਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਜਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਇਂਦ੍ਰਜਿਨ੍ਨਾਮ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗਰਜ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮੇਘਰਾਵਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘਾਭਿਗਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਮੇਘਨਾਦੋ ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰਸਂਪਨ੍ਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਮੇਘਰਾਵਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਮੇਘਨਾਦਾ ਸਮੂਹ ਵਧੀਆ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤੋਂऽਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਮਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕਾਂਚੀਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਊਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਕਾਂਚੀ ਤੀਰਥ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਲੋਕਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੁਂਡਲੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਊਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੁੰਡਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਉਮਯਾ ਸਹ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਵਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਪ੍ਪਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਿੱਪਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿਮਲਂ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸ਼ਿਖਾ ਰਮ੍ਯਾ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵਿਮਲਾ ਤੇ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ । ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਰੁਦ੍ਰਦੇਹਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਾ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅੱਧੀ ਸੀਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਰਮਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ।
ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕਦੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਿਤਾ ऋषਿਸਂਘੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਨਦੀ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਵਰਣੀ ਗਈ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਨਰਮਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਦੇਹਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਨਮਸ੍ਕृਤਾ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਨਮਃ ਪੁਣ੍ਯਜਲੇ ਆਦ੍ਯੇ ਨਮਃ ਸਾਗਰਗਾਮਿਨਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਆਦਿ ਸਰੂਪ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ऋषਿਗਣੈਃ ਸ਼ਂਕਰਦੇਹਨਿਃਸृਤੇ । ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਧਰ੍ਮਵृਤੇ ਵਰਾਨਨੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਗਣੈਕਵਂਦਿਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਵਿਤ੍ਰਪਾਵਨੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਜਗਤ੍ਸੁਪੂਜਿਤੇ । ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਾਨਵਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਲਾਭਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਯੋਧਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਣਿਕ ਨਫਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਚੰਗੀ ਮੌਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਸੇਵ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਸੇਵਂਤੇ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪਤਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸ਼ੂਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੂਲਭੇਦੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਮਹਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸ਼ੂਲਭੇਦ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭੀਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾऽਜ੍ਯਮਧੁਨਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ, ਉੱਤਮ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਪੁਣਯ ਆਦਿਤਯੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅੱਜਯਮਧੁਨਾ ਸਮੇਤ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ । ਵਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨੀਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੱਲੀਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਨੀਰਾਜੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪਂਚਾਯਤਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਤਤੋਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਸਾਧਿਤਮ੍
ਪੰਜ ਆਯਤਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਮਸੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਯੋਧਿਤਾਃ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਨਿਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਦਾਨਵਾ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਗृਹ੍ਯਂਤੇ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।