ਏष ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਤੋऽਮਰਕਂਟਕਃ । ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋऽਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਹ ਅਮਰਕੰਟਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਅਮਰਕੰਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਨਿਹਤ੍ਯਾ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਤਦੇਵ ਨਿਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਥਾਂ ਤੇ ਭੀੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੂਣ ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਡਰੀਕਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਡਰੀਕ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ । ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਅਮਰਾ ਨਾਮ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ 'ਅਮਰਾ' ਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਅਮਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤਟੇ ਜਲੇ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸੰਪਲਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ।
ਕੋਟਿਸ਼ ऋषਿਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਂਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਸਮਂਤਾਦ੍ਯੋਜਨਂ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਉਥੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਅਮਰਕੰਟਕ ਖੇਤਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਚਾਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਰ੍ਮਦਾਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ । ਪਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਤਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਪਂਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਜਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਇਂਦ੍ਰਜਿਨ੍ਨਾਮ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗਰਜ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮੇਘਰਾਵਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘਾਭਿਗਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਮੇਘਨਾਦੋ ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰਸਂਪਨ੍ਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਮੇਘਰਾਵਾ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਮੇਘਨਾਦਾ ਸਮੂਹ ਵਧੀਆ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤੋਂऽਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਮਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕਾਂਚੀਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਊਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਕਾਂਚੀ ਤੀਰਥ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਲੋਕਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੁਂਡਲੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਊਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੁੰਡਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਉਮਯਾ ਸਹ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਵਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਪ੍ਪਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਿੱਪਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿਮਲਂ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸ਼ਿਖਾ ਰਮ੍ਯਾ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵਿਮਲਾ ਤੇ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ । ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਰੁਦ੍ਰਦੇਹਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਾ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅੱਧੀ ਸੀਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਰਮਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ।
ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕਦੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਿਤਾ ऋषਿਸਂਘੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਨਦੀ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਵਰਣੀ ਗਈ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਨਰਮਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਦੇਹਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਨਮਸ੍ਕृਤਾ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਨਮਃ ਪੁਣ੍ਯਜਲੇ ਆਦ੍ਯੇ ਨਮਃ ਸਾਗਰਗਾਮਿਨਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਆਦਿ ਸਰੂਪ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ऋषਿਗਣੈਃ ਸ਼ਂਕਰਦੇਹਨਿਃਸृਤੇ । ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਧਰ੍ਮਵृਤੇ ਵਰਾਨਨੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਗਣੈਕਵਂਦਿਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਵਿਤ੍ਰਪਾਵਨੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਜਗਤ੍ਸੁਪੂਜਿਤੇ । ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਾਨਵਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਲਾਭਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਯੋਧਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਣਿਕ ਨਫਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਚੰਗੀ ਮੌਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।