ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੋਯਂ ਸਪ੍ਤਾਹੇਨ ਤੁ ਯਾਮੁਨਮ੍ । ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਗਾਂਗੇਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਰ੍ਮਦਮ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ; ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ।
ਕਲਿਂਗ ਦੇਸ਼ੇ ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਧੇ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ । ਪੁਣ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੈ।
ਸਦੇਵਾਸੁਰਗਂਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤਪ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਯਮਸ੍ਥੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮਂਤਾਤ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਤਤ੍ਰ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਜੋ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰੀਤਾ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪਰ੍ਵਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਖੁਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲੋਦਕੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਆਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਾਂਡਵ
ਉਥੇ ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਕੁਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਦਿਵਿਆ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੱਡੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨਵਾਨ੍ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ । ਪੁਨਃ ਸ੍ਮਰਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਗਮਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਧਨਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਰਿਦੁਤ੍ਤਮਾ
ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਧ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋਜਨਦ੍ਵਯਮਂਤਰਮ੍ । षष੍ਟਿਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦੋ ਯੋਜਨ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਕਰੋੜ ਵੀ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮਂਤਾਤ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਂਤ੍ਯਮਰਕਂਟਕੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਪਰਬਤ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਅਮਰਕੰਟਕ 'ਤੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਕੇ ਟਿਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਸਮਾਚਾਰਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਨ੍ਪਰਿਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸਾਰੀ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਹਿ ਮੇ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮੋਦੇਤ ਪਾਂਡਵ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੇ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਪਰਿਚਾਰਿਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਦੇਵਲੋਕੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਮੌਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੁ ਨਦੀਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਤ੍ਰਿषੁ । ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤਾਨਿ ਪਾਂਡਵ । ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿੱਸੇ ਜਣੇਉ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਕਥਯਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਂਡਵਨਂਦਨ
ਜਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਪੁਰਾ ਮੁਨਿਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਦੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਰੁਦਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਤੁਵਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਨ੍ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਪਰਿਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਰੁਦਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: 'ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਾਂ—ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ।'
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਾਃ । ਕਿਂ ਦੁਃਖਂ ਕੋऽਨੁਸਂਤਾਪਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ, ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਆਇਆ ਹੈ?'
ਕਥਯਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਕਥਯਨ੍ਨਮਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
'ਕਹੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।' ਰੁਦਰ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਪਏ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਅਪਿ ਘੋਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਦਾਨਵੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਬਾਣੋ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਣ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਹੈ।'
ਗਗਨੇ ਤੁ ਵਸਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਭ੍ਰਮਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਤਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
'ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਮਹਤੋ ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪਰਾ ਗਤਿਃ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।'
ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ ਸੁਖਮੇਧਂਤਿ ਸ਼ਂਕਰ । ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੰਕਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਸੀਂ ਦਿਓ, ਪ੍ਰਭੂ।'