ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਤ ਹੈ। ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਚੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜਾਣ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ।
ਅਨੁਪੋष੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਚ । ਅਦਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਯਤ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨृਲੋਕੇ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵੈ ਮਹੀਪਤੇ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜ
ਹੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਥੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਦਿਵ੍ਯਯੋਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਪੂਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਉਵਾਸ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਮਤਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਵਸਦੇ ਰਹੇ।
ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਯੇਕਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਤੇਨੈਤਿ ਪੂਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹੋਏ ਆਦਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਕृਤਾਂਜਲਿ । ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਗਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਪਾਪ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਸ੍ਤੁ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰੋ ਰਾਜਨ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਉष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਵਾ ਵਸੇਦੇਕਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਮਮੇਵ ਤਤ੍
ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਗਂਤੁਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਪਃ । ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦਾਨਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਚੈਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣਾ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ । ਪੁष੍ਕਰਾਣ੍ਯਾਦਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਸਰੋਤ ਹਨ; ਇਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।