ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਜਪਣ ਲੱਗਾ।
ਦਿਲੀਪੋऽਹਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਾਸੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਮੁਕ੍ਤੋਹਂ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਮੈਂ ਦਿਲੀਪ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਲੀਪੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਲੀਪ ਜੋ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਯਮੇਨਾਥ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਚ ਕਰ੍षਿਤਮ੍ । ਦਿਲੀਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੁਨੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਅਨੇਨ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਯੇਦृਸ਼ਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਮਮਾਨਘ
ਜਿਹੜਾ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਹਨ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਘ
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ-। ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਯਦਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸਂਦੇਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਤ ਹੈ। ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਚੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜਾਣ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ।
ਅਨੁਪੋष੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਚ । ਅਦਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਯਤ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨृਲੋਕੇ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵੈ ਮਹੀਪਤੇ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜ
ਹੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਥੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਦਿਵ੍ਯਯੋਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਪੂਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਉਵਾਸ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਮਤਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਵਸਦੇ ਰਹੇ।