ਅਥ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਂ ਦੇਵਸਂਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਇਹ ਵਚਨ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤੇ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਏਂ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘ । ਸਂਦੇਹਂ ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ।'
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਤੀਰ੍ਥਤਤ੍ਪਰਃ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤੋ ਦਿਲੀਪੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ- 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।'
ਪੁਰਾ ਭਾਗੀਰਥੀਤੀਰੇ ਦਿਲੀਪੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਨਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਧਰਮਕ ਰੁਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ੁਭੇਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤੇ । ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਸੀ।
ਸ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ । ऋषੀਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭੂਤਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਹ ਮਨ ਤੋ ਮੰਤਰ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਜਪਣ ਲੱਗਾ।
ਦਿਲੀਪੋऽਹਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਾਸੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਮੁਕ੍ਤੋਹਂ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਮੈਂ ਦਿਲੀਪ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਲੀਪੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਲੀਪ ਜੋ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਯਮੇਨਾਥ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਚ ਕਰ੍षਿਤਮ੍ । ਦਿਲੀਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੁਨੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਅਨੇਨ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਯੇਦृਸ਼ਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਮਮਾਨਘ
ਜਿਹੜਾ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਹਨ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਘ
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ-। ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਯਦਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸਂਦੇਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਤ ਹੈ। ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਚੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।