ਉष੍ਣਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਾਵਰਕਃ ਪ੍ਰਾਵਰਾਦਂਧਕਾਰਕਃ । ਅਂਧਕਾਰਕਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪ੍ਰਾਵਰਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਵਰਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਹੈ। ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮੁਨੀ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਦੁਂਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ । ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਗੌਰਃ ਪ੍ਰਾਯੋਜਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁੰਦੁਭਿਸਵਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਜਿਆਦਾਤਰ ਗੋਰੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਦੇਸ਼ਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਃ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਪੁष੍ਕਰੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਾਨ੍
ਇਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਰਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਂਤਿ ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਮਨੋਨੁਕੂਲਾਭਿਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਲੋਕ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰੋਗ੍ਯਾਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਤਃ । ਏਤੇ ਜਨਪਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਇਹ ਇਲਾਕੇ ਦੋ ਗੁਣਾ, ਫਿਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਉਕ੍ਤਾ ਜਨਪਦਾ ਯੇषੁ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਕਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਦਂਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਧਰਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਪ੍ਰਭੂ, ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਨੇਤਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ ਰਾਜਾ ਸ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ ਪਿਤਾ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਗੋਪਾਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜਪਂਡਿਤਾਃ । ਭੋਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਆਪ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭੁਂਜਤੇ ਤਦ੍ਧਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਭਾਗਵਾਨ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਮਂਡਲਃ । ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ
ਉਹ ਚੌਕੋਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੋਲ ਹੈ; ਉਥੇ ਚਾਰ ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਿਗ੍ਗਜਾ ਹਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਾਮਨੈਰਾਵਤਾਂ ਜਨਾਃ । ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਹਨ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਦੰਦ ਤੇ ਜਬਾ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਪਰਿਮਾਣਂ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਮਿਹਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਃ ਸੁਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ, ਪਾਸੇ, ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਵਾਯਵੋ ਵਾਂਤਿ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਅਸਂਬਂਧਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਵਾ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੈਃ ਪਦ੍ਮਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਕਰ੍षਂਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭੈਃ । ਸ਼ਤਧਾ ਪੁਨਰੇਵਾਸ਼ੁ ਤੇ ਤਾਨ੍ਮੁਂਚਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਕੰਵਲਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਦਮ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵਸਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਖਨਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦਿਗ੍ਗਜੈਰਿਵ ਮਾਰੁਤਾਃ । ਆਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਵਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਨਿਰ੍ਮਾਣਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਂ ਪृਥਿਵੀਮਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚ ਮਨੋਨੁਗਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਾਧੁਸਂਮਤਃ । ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸਫਲ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪਰ੍ਵਣੀਦਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰੀਯਂਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿ ਪਰੀਮਾਣਂ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਅਮृਤਂ ਪੀਤਮੇਵ ਚ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਿਸਾਬ, ਆਕਾਰ ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸੁਆਦ ਵੀ ਪਾ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਭੂਮੌ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਾਵਨਾਨੀਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਥਾਫਲਕਰਾਣਿ ਚ । ਸਵਿਸ਼ੇषਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਵ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਧਨ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪृष੍ਟਮੇਵ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਯਥਾਮਤਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾਤਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਰ੍षੇਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਹਿ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਣ ਸਂਵਾਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸੰਵਾਦ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਃ ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਨ੍ਯਵਸਂਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹ ਪਾਂਡਵਾਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਰ੍षਿਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਮ੍ । ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਰਸ਼ਿ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨਃ । ਦਿਵਿ ਭਾਤਿ ਹਿ ਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਦੇਵੈਰਿਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇੰਦ੍ਰਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਤਥਾ ਪਤੀਨ੍ । ਨ ਜਹੌ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਮੇਰੁਮਰ੍ਕਪ੍ਰਭਾ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਯਜਨਸੇਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ । ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪਪ੍ਰਿਯੇਣ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਂ ਹਿ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਧਰਮ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੱਸੋ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।'