ਤੇषਾਮਂਤਰਵਿष੍ਕਂਭੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ । ਔਦ੍ਭਿਦਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਰ੍षਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਰੇਣੁਮਂਡਲਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਦੋ ਗੁਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਖੇਤਰ ਆਉਦਭਿਦ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਰੇਣੁਮੰਡਲ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਂ ਸੁਰਥਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਲਂਬਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਧृਤਿਮਤ੍ਪਂਚਮਂ ਵਰ੍षਂ षष੍ਠਂ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਭਾਕਰਮ੍
ਤੀਜਾ ਖੇਤਰ ਸੁਰਥਾ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਲੰਬਨ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਖੇਤਰ ਧ੍ਰਿਤਿਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਕਾਪਿਲਂ ਵਰ੍षਂ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਵਰ੍षਲਂਬਕਾਃ । ਏਤੇषੁ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਵਿਹਰਂਤਿ ਰਮਂਤੇ ਚ ਨ ਤੇषੁ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨਃ
ਸੱਤਵਾਂ ਖੇਤਰ ਕਾਪਿਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਤ ਖੇਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੇषੁ ਦਸ੍ਯਵਃ ਸਂਤਿ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤ੍ਯੋऽਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਗੌਰਪ੍ਰਾਯੋ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡਾਕੂ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿਆਦਾਤਰ ਗੋਰੇ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਃ । ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕ੍ਰੌਂਚੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਕ੍ਰੌਂਚਾਤ੍ਪਰੋ ਵਾਮਨਕੋ ਵਾਮਨਾਦਂਧਕਾਰਕਃ
ਕ੍ਰੌਂਚ ਦਵੀਪ ਤੇ, ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੇਓ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਕ੍ਰੌਂਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਾਮਨਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਮਨਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਹੈ।
ਅਂਧਕਾਰਾਤ੍ਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮੈਨਾਕਃ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ । ਮੈਨਾਕਾਤ੍ਪਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗੋਵਿਂਦੋ ਗਿਰਿਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਮੈਨਾਕਾ ਹੈ। ਮੈਨਾਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਗੋਵਿਂਦਾਤ੍ਪਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਂਡਰੀਕੋ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਪੁਂਡਰੀਕਾਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਦੁਂਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਹੈ। ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁੰਦੁਭਿਸਵਨ ਹੈ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿष੍ਕਂਭੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਦੋ ਗੁਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਥੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਰੌਂਚਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲੋ ਦੇਸ਼ੋ ਵਾਮਨਸ੍ਯ ਮਨੋਨੁਗਃ । ਮਨੋਨੁਗਾਤ੍ਪਰੋ ਦੇਸ਼ ਉष੍ਣੋ ਨਾਮ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਕ੍ਰੌਂਚ ਦਾ ਖੇਤਰ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ; ਵਾਮਨਕਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮਨੋਨੁਗਾ ਹੈ। ਮਨੋਨੁਗਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸ਼ਣਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਤਪਸਵੀਆਂ।
ਉष੍ਣਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਾਵਰਕਃ ਪ੍ਰਾਵਰਾਦਂਧਕਾਰਕਃ । ਅਂਧਕਾਰਕਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪ੍ਰਾਵਰਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਵਰਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਹੈ। ਅੰਧਕਾਰਕਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮੁਨੀ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਦੁਂਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ । ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਗੌਰਃ ਪ੍ਰਾਯੋਜਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁੰਦੁਭਿਸਵਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਜਿਆਦਾਤਰ ਗੋਰੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਦੇਸ਼ਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਃ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਪੁष੍ਕਰੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਾਨ੍
ਇਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਰਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਂਤਿ ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਮਨੋਨੁਕੂਲਾਭਿਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਲੋਕ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰੋਗ੍ਯਾਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਤਃ । ਏਤੇ ਜਨਪਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਇਹ ਇਲਾਕੇ ਦੋ ਗੁਣਾ, ਫਿਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਉਕ੍ਤਾ ਜਨਪਦਾ ਯੇषੁ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਕਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਦਂਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਧਰਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਪ੍ਰਭੂ, ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਨੇਤਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ ਰਾਜਾ ਸ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ ਪਿਤਾ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਗੋਪਾਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜਪਂਡਿਤਾਃ । ਭੋਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਆਪ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭੁਂਜਤੇ ਤਦ੍ਧਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਭਾਗਵਾਨ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਮਂਡਲਃ । ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ
ਉਹ ਚੌਕੋਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੋਲ ਹੈ; ਉਥੇ ਚਾਰ ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਿਗ੍ਗਜਾ ਹਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਾਮਨੈਰਾਵਤਾਂ ਜਨਾਃ । ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਹਨ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਦੰਦ ਤੇ ਜਬਾ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਪਰਿਮਾਣਂ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਮਿਹਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਃ ਸੁਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ, ਪਾਸੇ, ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਵਾਯਵੋ ਵਾਂਤਿ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਅਸਂਬਂਧਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਵਾ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੈਃ ਪਦ੍ਮਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਕਰ੍षਂਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭੈਃ । ਸ਼ਤਧਾ ਪੁਨਰੇਵਾਸ਼ੁ ਤੇ ਤਾਨ੍ਮੁਂਚਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਕੰਵਲਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਦਮ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵਸਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਖਨਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦਿਗ੍ਗਜੈਰਿਵ ਮਾਰੁਤਾਃ । ਆਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਵਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਨਿਰ੍ਮਾਣਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਂ ਪृਥਿਵੀਮਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚ ਮਨੋਨੁਗਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਾਧੁਸਂਮਤਃ । ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸਫਲ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪਰ੍ਵਣੀਦਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰੀਯਂਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।