ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ਼੍ਯਾਮਗਿਰਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦੁਰ੍ਗਸ਼ੈਲੋ ਮਹੋਦਯਃ
ਉਥੋਂ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਮਾ ਪਹਾੜ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁਰਗਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਰੀ ਕੇਸ਼ਰਯੁਤੋ ਯਤੋ ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਤੇषਾਂ ਯੋਜਨਵਿष੍ਕਂਭੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਕੇਸ਼ਰੀ, ਕੇਸ਼ਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਰ੍षਾਣਿ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਮਹਾਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਜਲਦਃ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਲਾਕੇ ਦੱਸੇ ਹਨ: ਮਹਾਮੈਰੂ, ਮਹਾਕਾਸ਼ਾ, ਜਲਧਾ ਤੇ ਕੁਮੁਦੋੱਤਰ।
ਜਲਧਾਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਕੁਮਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਤੁ ਕੌਮਾਰਃ ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਮਣਿਕਾਂਚਨਃ
ਜਲਧਾਰਾ ਨੂੰ ਸੁਕੁਮਾਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ। ਰੈਵਤਾ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਕਉਮਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਰਸ੍ਯਾਥ ਮੌਦਾਕੀ ਪਰੇਣ ਤੁ ਮਹਾਨ੍ਪੁਮਾਨ੍ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਕੇਸ਼ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਦਾਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਪੂਮਾਨ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਛੋਟਾਈ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ । ਸ਼ਾਕੋ ਨਾਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਇਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣਾ ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ । ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨ ਚ ਸ੍ਤੇਨੋऽਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚਾਰੇ ਵਰਗ ਨਿਰਮਲ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤੇ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਿਵ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਵਰਖਾ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਦ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਚ ਬਹੁਧਾ ਗਤਾ । ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਸ਼ੀਤਾ ਸ਼ੀਤੋਦਕਾ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਕੁਮਾਰੀ, ਕੁਮਾਰੀ, ਸ਼ੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ੀਤੋਦਕਾ ਵੀ ਹਨ।
ਮਹਾਨਦੀ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਮਣਿਜਲਾ ਨਦੀ । ਇਕ੍ਸ਼ੁਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਕਾ ਚੈਵ ਨਦੀ ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਮਣਿਜਲਾ ਦਰਿਆ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਕਸ਼ੁਵਰਧਨਿਕਾ ਦਰਿਆ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਯਤੋ ਵਰ੍षਤਿ ਵਾਸਵਃ
ਉਥੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਸਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਪਰਿਸ੍ਮਰ੍ਤੁਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਸ਼ਕ੍ਯਂਤੇ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਹਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਮृਗਾਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਸਾ ਮਲ੍ਲਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਮ੍ਰਿਗ, ਮਸ਼ਕ, ਮਾਨਸ ਤੇ ਮੱਲਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮृਗਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਮਸ਼ਕੇषੁ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਃ
ਮ੍ਰਿਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵੈਸ਼੍ਯਧਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਮਾਨਸ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਲ੍ਲਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨਃ । ਨ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਨ ਦਂਡੋ ਨ ਚ ਦਂਡਿਕਾਃ
ਮੱਲਕ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨੇਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਨਾ ਸਜ਼ਾ, ਨਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਏਤਾਵਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਭਾषਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਟਾਪੂ ਬਾਰੇ ਇਤਨਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹੌਜਸਿ
ਤੇ ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਇਤਨਾ ਹੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਥਾ । ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉੱਤਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਉਥੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਘृਤਤੋਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋਥ ਦਧਿਮਂਡੋਦਕੋਪਰਃ । ਸੁਰੋਦਸਾਗਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੋ ਦੁਗ੍ਧਸਾਗਰਃ
ਉਥੇ ਘੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹੈ; ਸੁਰੋਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦੁਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੀਪਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ । ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾਃ
ਹਰ ਟਾਪੂ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ; ਤੇ ਪਹਾੜ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗੌਰਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ ਦ੍ਵੀਪੇ ਗਿਰਿਰ੍ਮਨਃਸ਼ਿਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਪਰ੍ਵਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕृष੍ਣੋ ਨਾਰਾਯਣਸਖੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੱਧਲੇ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਮਨਾ-ਸ਼ਿਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਲ ਅਰਸਨਿਕ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਤਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨ ਕੇਸ਼ਵਾ ਆਪ ਹੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰਦ੍ਵੀਪੇ ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਂਬੋ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨਪਦਸ੍ਯ ਹ । ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪੇ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਕੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਡੰਡੀ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਕ੍ਰੌਂਚੋ ਗਿਰੀ ਰਤ੍ਨਚਯਾਕਰਃ । ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇਨ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਕ੍ਰੌਂਚ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ-ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਗੋਮਂਤਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਕਃ । ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਵਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਮਲਲੋਚਨਃ
ਗੋਮੰਤ ਪਹਾੜ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਸਂਗਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋਹਰਿਃ । ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਵਿਦ੍ਰੁਮੈਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਹਰੀ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜੋ ਲਾਲ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ । ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤृਤੀਯਃ ਕੁਮੁਦੋ ਗਿਰਿਃ
ਪਹਿਲਾ ਪਹਾੜ ਸੁਨਾਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹੈ ਹੇਮਪਰਵਤ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਮੁਦ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਪੁष੍ਪਵਾਨ੍ਨਾਮ ਪਂਚਮਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ੇਸ਼ਯਃ । षष੍ਟੋ ਹਰਿਗਿਰਿਰ੍ਨਾਮ षਡੇਤੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਚੌਥਾ ਪਹਾੜ ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਕੁਸ਼ੇਸ਼ਯਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇਵਾਂ ਹਰਿਗਿਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।