ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੋ ਯਥਾਵਦਿਹ ਧਾਰ੍ਮਿਕ । ਉਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਕਦਵੀਪ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਰਣਨ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਤਥੈਵ ਪਰ੍ਵਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤਾਤ੍ਰ ਮਣਿਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਰਤ੍ਨਾਕਰਾਸ੍ਤਥਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵਰ੍ਣਯੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੱਤ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਤਨ-ਦਾਤਾ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਤੀਵਗੁਣਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਥ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ । ਦੇਵਰ੍षਿਗਂਧਰ੍ਵਯੁਤਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮੇਰੁਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਓ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਨੇਕੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗਾਯਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਲਯੋਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ । ਤਤੋ ਮੇਘਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਲਯਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਬੱਦਲ ਉਠਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਰੇਣ ਮੁਨਯੋ ਜਲਧਾਰੋ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਤਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਦਤ੍ਤੇ ਵਾਸਵਃ ਪਰਮਂ ਜਲਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਲਧਾਰਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਵਰ੍षਾਕਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਗਿਰੀ ਰੈਵਤਕੋ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਥੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਵਰਖਾ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਰੈਵਤਕਾ ਪਹਾੜ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰੇਵਤੀ ਦਿਵਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਿਤਾਮਹਕृਤੋ ਵਿਧਿਃ । ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ
ਰੇਵਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਸ਼ਿਆਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਭਃ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਜ੍ਜ੍ਵਲਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਯਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਲੰਮਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਂਸ਼ਯੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਯਂ ਸੂਤ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਪ੍ਰਜਾਃ ਕਥਂ ਸੂਤ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਤਾਮਿਹ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਥੇ ਕਿਵੇਂ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਆਏ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਗੌਰਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਤਗਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਰ੍ਣਾਂਤਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੰਛੀ ਹਨ — ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ, ਕੁਝ ਕਾਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਹੋਰ ਰੰਗ ਵੀ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ਼੍ਯਾਮਗਿਰਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦੁਰ੍ਗਸ਼ੈਲੋ ਮਹੋਦਯਃ
ਉਥੋਂ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਮਾ ਪਹਾੜ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁਰਗਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਰੀ ਕੇਸ਼ਰਯੁਤੋ ਯਤੋ ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਤੇषਾਂ ਯੋਜਨਵਿष੍ਕਂਭੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਕੇਸ਼ਰੀ, ਕੇਸ਼ਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਰ੍षਾਣਿ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਮਹਾਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਜਲਦਃ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਲਾਕੇ ਦੱਸੇ ਹਨ: ਮਹਾਮੈਰੂ, ਮਹਾਕਾਸ਼ਾ, ਜਲਧਾ ਤੇ ਕੁਮੁਦੋੱਤਰ।
ਜਲਧਾਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਕੁਮਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਤੁ ਕੌਮਾਰਃ ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਮਣਿਕਾਂਚਨਃ
ਜਲਧਾਰਾ ਨੂੰ ਸੁਕੁਮਾਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ। ਰੈਵਤਾ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਕਉਮਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਰਸ੍ਯਾਥ ਮੌਦਾਕੀ ਪਰੇਣ ਤੁ ਮਹਾਨ੍ਪੁਮਾਨ੍ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਕੇਸ਼ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਦਾਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਪੂਮਾਨ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਛੋਟਾਈ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ । ਸ਼ਾਕੋ ਨਾਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਇਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣਾ ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ । ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨ ਚ ਸ੍ਤੇਨੋऽਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚਾਰੇ ਵਰਗ ਨਿਰਮਲ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤੇ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਿਵ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਵਰਖਾ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਦ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਚ ਬਹੁਧਾ ਗਤਾ । ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਸ਼ੀਤਾ ਸ਼ੀਤੋਦਕਾ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਕੁਮਾਰੀ, ਕੁਮਾਰੀ, ਸ਼ੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ੀਤੋਦਕਾ ਵੀ ਹਨ।
ਮਹਾਨਦੀ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਮਣਿਜਲਾ ਨਦੀ । ਇਕ੍ਸ਼ੁਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਕਾ ਚੈਵ ਨਦੀ ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਮਣਿਜਲਾ ਦਰਿਆ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਕਸ਼ੁਵਰਧਨਿਕਾ ਦਰਿਆ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਯਤੋ ਵਰ੍षਤਿ ਵਾਸਵਃ
ਉਥੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਸਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਪਰਿਸ੍ਮਰ੍ਤੁਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਸ਼ਕ੍ਯਂਤੇ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਹਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਮृਗਾਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਸਾ ਮਲ੍ਲਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਮ੍ਰਿਗ, ਮਸ਼ਕ, ਮਾਨਸ ਤੇ ਮੱਲਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮृਗਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਮਸ਼ਕੇषੁ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਃ
ਮ੍ਰਿਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵੈਸ਼੍ਯਧਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਮਾਨਸ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਲ੍ਲਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨਃ । ਨ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਨ ਦਂਡੋ ਨ ਚ ਦਂਡਿਕਾਃ
ਮੱਲਕ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨੇਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਨਾ ਸਜ਼ਾ, ਨਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਏਤਾਵਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਭਾषਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਟਾਪੂ ਬਾਰੇ ਇਤਨਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹੌਜਸਿ
ਤੇ ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਇਤਨਾ ਹੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਥਾ । ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉੱਤਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਉਥੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹੋ।